UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ukoić

Chronologizacja

1464, SStp
W znaczeniu udobruchać

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ukoję
ukoimy
2 os. ukoisz
ukoicie
3 os. ukoi
ukoją

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ukoiłem
+(e)m ukoił
ukoiłam
+(e)m ukoiła
ukoiłom
+(e)m ukoiło
ukoiliśmy
+(e)śmy ukoili
ukoiłyśmy
+(e)śmy ukoiły
2 os. ukoiłeś
+(e)ś ukoił
ukoiłaś
+(e)ś ukoiła
ukoiłoś
+(e)ś ukoiło
ukoiliście
+(e)ście ukoili
ukoiłyście
+(e)ście ukoiły
3 os. ukoił
ukoiła
ukoiło
ukoili
ukoiły

bezosobnik: ukojono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. ukójmy
2 os. ukój
ukójcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. ukoiłbym
bym ukoił
ukoiłabym
bym ukoiła
ukoiłobym
bym ukoiło
ukoilibyśmy
byśmy ukoili
ukoiłybyśmy
byśmy ukoiły
2 os. ukoiłbyś
byś ukoił
ukoiłabyś
byś ukoiła
ukoiłobyś
byś ukoiło
ukoilibyście
byście ukoili
ukoiłybyście
byście ukoiły
3 os. ukoiłby
by ukoił
ukoiłaby
by ukoiła
ukoiłoby
by ukoiło
ukoiliby
by ukoili
ukoiłyby
by ukoiły

bezosobnik: ukojono by

bezokolicznik: ukoić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukoiwszy

gerundium: ukojenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ukojenie
ukojenia
D. ukojenia
ukojeń
C. ukojeniu
ukojeniom
B. ukojenie
ukojenia
N. ukojeniem
ukojeniami
Ms. ukojeniu
ukojeniach
W. ukojenie
ukojenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: ukojony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. ukojony
ukojony
ukojony
ukojone
ukojona
D. ukojonego
ukojonego
ukojonego
ukojonego
ukojonej
C. ukojonemu
ukojonemu
ukojonemu
ukojonemu
ukojonej
B. ukojonego
ukojonego
ukojony
ukojone
ukojoną
N. ukojonym
ukojonym
ukojonym
ukojonym
ukojoną
Ms. ukojonym
ukojonym
ukojonym
ukojonym
ukojonej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. ukojeni
ukojeni
ukojone
ukojone
D. ukojonych
ukojonych
ukojonych
ukojonych
C. ukojonym
ukojonym
ukojonym
ukojonym
B. ukojonych
ukojonych
ukojonych
ukojone
N. ukojonymi
ukojonymi
ukojonymi
ukojonymi
Ms. ukojonych
ukojonych
ukojonych
ukojonych

odpowiednik aspektowy: koić

Pochodzenie

Zob. koić

Definicja

przynieść ulgę w cierpieniu psychicznym lub fizycznym oraz w napięciu emocjonalnym

Wymowa

[uko-ić] lub pot. [ukojić]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

Połączenia

  • ukoić duszę, lęki, nerwy, sumienie, zmysły
  • móc, potrafić, próbować ukoić

Cytaty

Doszłam do wniosku, że każdy z nas na własną rękę musi w życiu odnaleźć coś, co choć na chwilę ukoi jego wewnętrzne rozdygotanie.

źródło: NKJP: Marcin Prokop: Anna Maria Jopek, Glamour, nr 8, 2003

Nad jeziorami najlepiej poczują się osoby znerwicowane. Długie spacery po okolicznych lasach, pływanie, śpiew ptaków - to wszystko ukoi zszargane nerwy i pomoże wrócić do formy.

źródło: NKJP: (MP): Morze, góry, a może Mazury?, Dziennik Łódzki, 2001-06-02

I to jest ten czas, kiedy trzeba im [pacjentom] pomóc ukoić ból, nie tylko fizyczny, ale i psychiczny [...].

źródło: NKJP: Towarzyszą tym, którzy odchodzą, Dziennik Polski, 2008-12-13

- W moich szkolnych wspomnieniach najsilniejszy jest obraz płaczącej matki, która chciała ukoić mnie w nieszczęściu.

źródło: NKJP: Iwona Polak, Liliana Bogusiak: O niebieskich bamboszach, astronomii i plombownicy, Express Ilustrowany, 2002-08-31

Zdenerwowany młodzieniec, usunięty z mieszkania, poszedł ukoić smutki alkoholem do jednej z prabuckich restauracji, a kilka godzin później ruszył z nożem do komisariatu.

źródło: NKJP: (nn): Atak na komisariat, Dziennik Bałtycki, 2002-01-10

Składnia

bez ograniczeń + ukoić +
KOGO/CO + (CZYM)
bez ograniczeń + ukoić +
KOGO + (w CZYM)
Data ostatniej modyfikacji: 30.05.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json