UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wykształcenie

1763, Kart XVII-XVIII

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

Inne uwagi

Zwykle lp

Od: wykształcić; zob. kształcić

określony zasób wiedzy i umiejętności zdobyty w szkole, umożliwiający wykonywanie jakiegoś zawodu

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

synonimy:

szkoła

wykształcenie akademickie, ogólne, podstawowe, pomaturalne, średnie, uniwersyteckie, wyższe, zasadnicze, zawodowe; filozoficzne, humanistyczne, matematyczne, medyczne, muzyczne, pedagogiczne, prawnicze, techniczne; gruntowne, klasyczne, odpowiednie, solidne, specjalistyczne, staranne, wszechstronne wykształcenie
kategoria, poziom, stopień wykształcenia
odebrać, uzyskać, zdobyć wykształcenie

	Matka była malarką z wykształcenia, uczennicą Olgi Boznańskiej w Paryżu. źródło: NKJP: Barbara Ziembicka: Najprostszą drogą: rozmowy z artystami, 1998
	Wyżsi urzędnicy oraz oficerowie osmańscy, którzy odebrali wykształcenie na Zachodzie, coraz bardziej niepokoili się przyszłością imperium. źródło: NKJP: Andrzej Chwalba: Historia powszechna. Wiek XIX, 2008
	To skandal, żeby analfabeta, osobnik bez elementarnego wykształcenia, jakiś zarozumiały błazen chodził po całym Kroywenie i bezkarnie buntował nam mieszkańców miasta. źródło: NKJP: Adam Wiśniewski-Snerg: Według łotra, 1978
	[...] wśród respondentów długotrwale pozostających bez pracy wzrasta także udział osób z wykształceniem policealnym i średnim zawodowym. źródło: NKJP: Warunki i jakość życia Polaków, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2003-10-28

wykształcenie

(JAKIE)

Data ostatniej modyfikacji: 03.03.2016