Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | zwierzenie |
zwierzenia |
|
| D. | zwierzenia |
zwierzeń |
|
| C. | zwierzeniu |
zwierzeniom |
|
| B. | zwierzenie |
zwierzenia |
|
| N. | zwierzeniem |
zwierzeniami |
|
| Ms. | zwierzeniu |
zwierzeniach |
|
| W. | zwierzenie |
zwierzenia |
Inne uwagi
Zwykle lm
Pochodzenie
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich
Połączenia
- intymne, osobiste, panieńskie, publiczne zwierzenia
- zwierzenia lekarza, pisarki
- chwila zwierzeń
- atmosfera, nastrój do zwierzeń
- słuchać, wysłuchiwać zwierzeń
- coś sprzyja zwierzeniom
- czynić, snuć zwierzenia
- nakłonić, namawiać, skłonić/skłaniać, zachęcać do zwierzeń; być skłonnym, skorym do zwierzeń
- wyciągnąć kogoś na zwierzenia
Cytaty
|
Jak wynikało ze zwierzeń Stroopa, nie uważał on za stosowne, aby kiedykolwiek przeciwstawić się władzy. źródło: KWSJP: Kazimierz Moczarski: Rozmowy z katem, 1977 |
|
|
Niepostrzeżenie, krok po kroku, daje się wciągnąć w bardziej osobiste zwierzenia. źródło: KWSJP: (Pę): Wrócił z Holandii, by wychować dzieci w Polsce, Życie na gorąco, 1999, nr 38 |
|
|
Pani Ina jednak potraktowała zwierzenie hrabiny z pełnym zrozumieniem i współczuciem. źródło: KWSJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996 |
|
|
- Wiesz, akurat teraz sytuacja nie sprzyja takim zwierzeniom. Zamilkł, widząc kpiącą minę Krystyny. źródło: KWSJP: Eugeniusz Dębski: Aksamitny Anschluss, 2001 |
|
|
Znajdował czas na poufną rozmowę, umiał wysłuchać zwierzeń o domowych kłopotach, o dzieciach i coś tam próbował zaradzić. źródło: KWSJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995 |