UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

grobowo

1837, Sławianin, t. 1, polona.pl

część mowy: przysłówek

smutno i ponuro

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

synonimy:

mogilnie, smętarnie, trumiennie

	Najdowcipniejszy z chłopaków znalazł kiedyś na chodniku kawał drutu, przyniósł go do sklepu i z grobowo poważną miną poprosił o cążki. źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Balzakiana, 2008
	Klasa milczała grobowo. Nowy spuścił głowę, jakby zasmucił się bardzo. źródło: NKJP: Edmund Niziurski: Księga urwisów, 1997
	[...] na scenie, obok kukły przedstawiającej Jaśka, zachwiał się słomiany chochoł, jęcząc grobowo: - Miałeś, chamie, złoty róg... źródło: NKJP: Małgorzata Musierowicz: Dziecko piątku, 1993
	Oni tu są - głos Tima zabrzmiał bardziej grobowo niż chciał. źródło: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 13.12.2023