UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wisielczy humor

Definicja

dodająca otuchy umiejętność dostrzegania śmiesznych stron jakiejś trudnej, groźnej, a nawet tragicznej sytuacji

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

Cytaty

[...] w każdym człowieku natura, sprzymierzona z kulturą, zamontowała swoisty bezpiecznik. Taki, który w warunkach ciągłego stresu i zagrożenia każe umysłowi uśmiechnąć się i odprężyć, choć na chwilę. Dlatego więźniowie w obozie koncentracyjnym potrafią dowcipkować i zaśmiewać do łez w przededniu eksterminacji. Nazwijmy to, jak chcemy, ale mechanizm wisielczego humoru jest zaiste dobroczynny.

źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Czerwony byk, 2007

Makabryczna groteskowość życia Warszawy za okupacji, jej osławiony wisielczy humor nie da się ująć w paru wierszach. Warszawa kpiła z okupanta w sposób dosadny i zjadliwy, a paradoksalność sytuacji polegała na tym, że częste ocieranie się o śmierć nie miało nic z jej majestatu, a trąciło nieraz farsą.

źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007

Piloci w przypływie wisielczego humoru zwykli mawiać, że wszystko co lata, kiedyś musi spaść.

źródło: NKJP: Daniel Szafruga: Uziemione orły, Gazeta Krakowska, 2005-12-05

W okresie wojny dyskutowano u nas z wisielczym humorem, kto wygra: niemiecka rasa, sowiecka masa czy amerykańska kasa.

źródło: NKJP: Stanisław Stomma: Demokracja dla rozczarowanych, Gazeta Wyborcza, 1993-09-18

Odmiana

typ frazy: fraza rzeczownikowa

m3, odmienny: wisielczy, humor
Zwykle lp
Data ostatniej modyfikacji: 14.11.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json