UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

sztylet

Chronologizacja

SKN, SJPXVII, STR, SL, SWil, SJPWar, SJPDor, SJPSz, SJPDun, ISJP, PSWP, USJP

Pochodzenie

niem. Stilett

Definicja

broń kłująca złożona z krótkiego, dwustronnego, zwężającego się ostrza i uchwytu w kształcie krzyża

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna broń

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  broń

Połączenia

  • długi, krótki, mały, niewielki; zakrwawiony; zatruty; ukryty; rytualny sztylet; sztylet wbity w coś
  • sztylet i trucizna; miecz i sztylet
  • ostrze, rękojeść sztyletu
  • wyciągnąć/wyciągać, wznieść; wbić komuś/w coś sztylet
  • dźgnąć, pchnąć, ugodzić; zabijać kogoś sztyletem;
  • przebity sztyletem
  • ostry jak sztylet

Cytaty

Rzuciłem się na kolana, wbijając ostrze sztyletu we wskazane mi miejsce, i jąłem ryć ziemię.

źródło: NKJP: Andrzej Sarwa: Strzyga, 2006

Gajusz Juliusz Cezar otrzymał 23 ciosy sztyletem (jeden tylko był śmiertelny).

źródło: NKJP: Internet

Pochowano go z bojowym rynsztunkiem. W jego skład wchodził sztylet ze złotą rękojeścią, na której książę trzymał rękę, [...] oraz sajdak z napiętym łukiem i strzałami.

źródło: NKJP: Anna Witkowska: Kurhan pełen arcydzieł, Dziennik Polski, 2001-02-19

Paweł czyścił broń, a gdy zadzwonił telefon, zerwał się ze sztyletem w ręku i pośliznął na wypastowanej podłodze.

źródło: NKJP: Hanna Kowalewska: Tego lata, w Zawrociu, 1998

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. sztylet
sztylety
D. sztyletu
sztyletów
C. sztyletowi
sztyletom
B. sztylet
sztylety
N. sztyletem
sztyletami
Ms. sztylecie
sztyletach
W. sztylecie
sztylety
Data ostatniej modyfikacji: 01.04.2011
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json