UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ktoś wyszczerzył zęby

Definicja

ktoś uśmiechnął się szeroko, odsłaniając przy tym swoje zęby

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

Połączenia

  • ktoś wyszczerzył zęby w uśmiechu
  • ktoś wyszczerzył zęby fałszywie

Cytaty

Kurtyzana obdarzyła go ślicznym uśmiechem. Eustachy von Rochow też podjechał. I też wyszczerzył zęby.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Panienka opuściła bardzo kolorowy magazyn, popatrzyła na mnie niepewnie, a potem wyszczerzyła zęby. Mimo wszystko dałem się zaskoczyć: i tu miała metal. - ...bry - wymruczała. Po czym, ku obustronnej uldze, darowała sobie uśmiech.

źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Kisuny, 2008

– Panie Kostyrko, tyle razy panu tłumaczyłem, że nie nazywam się Anioł. – Ale to do pana pasuje. I Kostyrko wyszczerzył zęby, jakby nie wyobrażał sobie lepszego rozpoczęcia dnia od wzniesienia okrzyku: „Witam, panie Anioł!”

źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Korytarz, 2006

- Prawda to! Prawda! - skwapliwie przyznał mi don Esteban, który nagle przyjaźnie wyszczerzył zęby do mnie.

źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Orinoko, 1974

Masz swoją kobietę za kretynkę, do której wystarczy wyszczerzyć zęby, a ona już leci na seks w toalecie męskiej?

źródło: NKJP: Internet

Odmiana

typ frazy: fraza czasownikowa

dk, npch; odmienny: wyszczerzyć

odpowiednik aspektowy: ktoś szczerzy zęby

Składnia

bez ograniczeń + ktoś wyszczerzył zęby +
(do KOGO)
Data ostatniej modyfikacji: 04.11.2013
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json