Chronologizacja
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | popiół |
popioły |
|
| D. | popiołu |
popiołów |
|
| C. | popiołowi |
popiołom |
|
| B. | popiół |
popioły |
|
| N. | popiołem |
popiołami |
|
| Ms. | popiele |
popiołach |
|
| W. | popiele |
popioły |
Inne uwagi
Zwykle lp
Pochodzenie
psł. *popelъ, *pepelъ
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii temperatura i ogień
KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii stan skupienia, trwałość materii
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | substancja |
Połączenia
- biały, siwy, szary…; gorący, wystygły popiół; popiół drzewny, wulkaniczny; lotny
- popiół z cygara, z fajki, z papierosa; z drzewa, z węgla; z pieca
- popiół i pył; popiół i siarka, popiół i żużel; dym i popiół, proch i popiół
- kolor; chmury; garstka, garść, hałdy, kupka, warstwa, worek; składowisko; ślady; zawartość popiołu
- garnek z popiołem
- strzepnąć/strzepywać; strząsnąć/strząsać popiół;
- składowanie, wykorzystanie popiołu
- posypać/posypywać głowy popiołem;
- posypany, przysypany popiołem
- spalić kogoś, coś na popiół; zamienić coś w popiół; obracać się, zmieniać się w popiół;
- ktoś spalony na popiół
- pieczony w popiele
Cytaty
|
Po drugiej stronie rzeki, jak okiem sięgnąć, leżało pogorzelisko, pokryte siwym popiołem. Wiatr miótł stamtąd sadze i kwaśną woń. źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978 |
|
|
Dlatego za kilka miliardów lat na Ziemi będzie za gorąco i jeśli nie przeniesiemy się na inną planetę, zostaniemy spaleni na popiół. źródło: NKJP: Piotr Cieśliński: Historia Ziemi, Gazeta Wyborcza, 1997-06-13 |
|
|
Zapalił papierosa i strzepnął popiół do flakonu na parapecie. źródło: NKJP: Marek Krajewski: Dżuma w Breslau, 2007 |
|
|
W środę popielcową Ojciec Święty zawsze sam odprawia mszę i posypuje głowy popiołem nie tylko kardynałom, biskupom, ale też wybranej wcześniej grupie wiernych. źródło: NKJP: (G): Dzisiaj Popielec, Dziennik Polski, 1999-02-17 |
|
|
[...] Wszyscy troje przyglądali się w milczeniu, jak czarne gałązki objęte jasnym płomieniem stają się czerwone, przejrzyste i kruche, potem szarzeją i obracają się w popiół. źródło: NKJP: Irena Jurgielewiczowa: Ten obcy, 1961 |