Chronologizacja
Pochodzenie
ang. respect
fr. respect
niem. Respekt
z łac. respectus 'oglądanie się za siebie (wzgląd, poszanowanie)'; 'ucieczka, schronienie'
- imiesłów dokonany bierny od respicere 'oglądać się; mieć wzgląd na co'
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie
Połączenia
- duży, ogromny, spory, wielki respekt
- budzić, wzbudzać respekt; okazywać komuś respekt; czuć respekt do kogoś; mieć respekt dla kogoś; czuć, mieć respekt przed kimś
- mówić, patrzeć, ukłonić się; traktować kogoś/coś z respektem
Cytaty
|
Oni wszyscy liczą się z jej zdaniem. W rodzinie budzi respekt, niemal święty lęk, uwielbienie, czułość. źródło: NKJP: Izabela Filipiak: Magiczne oko. Opowiadania zebrane, 2006 |
|
|
Miał całkiem miły głos dziecka, które prosi o dalszą część bajki. Gdyby ktoś usłyszał, facet straciłby cały respekt. Nikt by już go nie słuchał. Pewnie dlatego mówił szeptem. źródło: NKJP: Mirosław Nahacz, Bocian i Lola, 2005 |
|
|
Detektywi rozstąpili się z respektem. - Moje uszanowanie panu profesorowi! - powiedział niezwykle szarmancko Paragon. źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1996 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | respekt |
||
| D. | respektu |
||
| C. | respektowi |
||
| B. | respekt |
||
| N. | respektem |
||
| Ms. | respekcie |
||
| W. | respekcie |