UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wściekle I

przysłówek

SJPXVII, SL, SWil, SJPWar, SJPDor, SJPSz, SJPDun, ISJP, PSWP, USJP

Od wściekły (por.).
Zob. wściec

1. krzyczeć

wyrażając gniew i wielką złość

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

	- Będziesz mówił? - ryknął wściekle oficer. źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1951
	Drugi koń szarpnął się, do reszty rozwalił groblę podkowami, zjechał po zad w grząskie błocko. Jeźdźcy wrzeszczeli, klęli wściekle. źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 1992
	- Ty chamie, odczep się od Iw! Witek podbiegł, złapał i wykręcił arystokratyczną łapę. Hrabia syknął wściekle i odskoczył w bok... źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997
	Zaczynają strzelać do siebie z nienawiścią - niestety nie mają już amunicji. Wściekle odrzucają broń i rzucają się na siebie z pięściami. źródło: NKJP: Juliusz Machulski, Piotr Wereśniak, Ryszard Zatorski: Kiler, 1998
	Brat szastał się wściekle, kiedy w ciemne poranki on musiał iść do budy, a ja rozkosznie przewracałem się na drugi bok. źródło: NKJP: Włodzimierz Kowalewski: Bóg zapłacz!, 2000

część mowy: przysłówek

stopień równy	wściekle
stopień wyższy	wścieklej

z wielką siłą i gwałtownością

KATEGORIE FIZYCZNE Cechy i właściwości materii jakość i intensywność

	- Ja muszę dostać się do środka - powtórzył, patrząc na psy. Nie wiedzieć czemu czuł, że jeśli nawet go nie rozumieją, to przynajmniej doskonale zdają sobie sprawę z jego intencji. Nie ujadały wściekle, jak zwykle robią to psy, gdy pojawi się nieznajomy przechodzień. źródło: NKJP: Mariusz Kaszyński: Rytuał, 2008
	Ciepły deszcz pada tak wściekle, jakby chciał spłukać cały syf tego świata. źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004
	Któregoś wieczora, gdy wpadające do zatoki fale wściekle uderzają o kadłub „Nord”, usiłując zerwać ją z cum, a porywisty wicher wyje w olinowaniu, ktoś puka do zatrzaśniętego na wszystkie spusty luku. źródło: NKJP: Andrzej Urbańczyk: Dziękuję ci, Pacyfiku, 1997
	Wiatr biegał ciężko po starym parku, czasem uderzał w dom i wtedy dudniły okiennice, gdzieś dzwoniła wściekle żelazna sztaba. źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Bohiń, 1992

część mowy: przysłówek

stopień równy	wściekle
stopień wyższy	wścieklej

Data ostatniej modyfikacji: 29.03.2013