UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ot I

rzeczownik

1597, Bańk

część mowy: rzeczownik

Inne uwagi

We wszystkich formach ta sama postać fleksyjna

Zredukowane oto; zob. oto

książk.

mówiący wskazuje obiekt lub osobę w sposób zdradzający lekceważenie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka zachowania emocjonalne

	- Gołąb - mężczyzna uśmiechnął się głupkowato. - Dziwny jakiś, ze sznurkiem u łapki, ot tu - podsunął ręce pod nos żołnierza. źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003
	- Wodzu - zaczął chłopak z podnieceniem - zeszłej nocy spuściłem się z góry, ot tam, z tej najbardziej spadzistej strony, czepiałem się gałęzi i było wygodnie jak po drabinie... źródło: NKJP: Halina Rudnicka: Uczniowie Spartakusa, 1996
	Konie szły stępa po umocnionej grobli, w szpalerze drzew. - Ot - wskazał Szarlej, stając w strzemionach. - Ot i mamy klasztorek. Ciekawość, jakiej też reguły. źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002
	- Tato, a zdążymy wysiąść, zanim nas przybędzie? - Ot, dureń kostropaty - zeźliła Kaźmierza dociekliwość syna. źródło: NKJP: Andrzej Mularczyk: Sami swoi, 1997
	- Tam u was płatali jeńców na ołtarzu. Żywe serce na ofiarę wydzierali. Ot, i masz twoją ciszę! źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Obłęd, 1983

+ +

Data ostatniej modyfikacji: 05.05.2015