kozia bródka

Pierwszy, chyba najstarszy, miał długie włosy i bujną, rozwichrzoną brodę, drugi, trochę młodszy, włosy miał krótsze i krótszą rozdzieloną brodę, trzeci był łysawy z wystrzyżoną starannie kozią bródką, a ostatni czarnowłosy, krótko ostrzyżony, bez brody, wyróżniał się gładko ogoloną twarzą z charakterystycznym czarnym gęstym wąsem.

źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Wielką miłość tanio sprzedam, 2003

- Widziała pani, jaką kozią bródkę zapuścił?

źródło: NKJP: Mirosława Sędzikowska: Eus, deus, kosmateus, 2008

Miał kozią bródkę, zachowywał się swobodnie i zdawało się, iż spogląda na resztę świata z lekką wzgardą.

źródło: NKJP: Christopher Paolini: Eragon, Esensja, 2005-02

[..]zdecydowanie pchnął mnie w stronę salonu, skinął na pana z kozią bródką [...]

źródło: NKJP: Józef Łoziński: Holding i reszta albo Jak zostać bogatym w biednym państwie, 2006

Warszawscy rówieśnicy Tadeusza nosili kozie bródki, a sadełko zwalczali na wymyślnych chromowanych urządzeniach, jak te w firmowej siłowni.

źródło: NKJP: Piotr Siemion: Finimondo : komedia romantyczna, 2004