Rozwiane blond włosy, w wiecznym nieładzie i toń błękitnych, melancholijnych oczu przysparzały Zającowi wiele adoratorek i wzbudzały powszechną sympatię. Tylko ta postura drwala kontrastowała z naturą wrażliwą i skłonną do melancholii.
Ta niewielkiej postury, z twarzą pooraną grubymi zmarszczkami kobieta, drepcząca małymi krokami stała się [...] symbolem dwudziestego stulecia, stulecia wielu wielkich odkryć i postępu naukowego, [...] lecz także stulecia najcięższych i najbardziej krwawych wojen, nieprzebranej sytości, ale i niewyobrażalnej nędzy.
źródło: NKJP: Barbara Blida: Matka skrzywdzonych, Trybuna Śląska, 2003-10-24
Jego postura stała się jakby ociężała, krągła, co podkreśliło jeszcze typową dla południowców krótkość nóg.
