UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wyburzyć

Chronologizacja

1663, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wyburzę
wyburzymy
2 os. wyburzysz
wyburzycie
3 os. wyburzy
wyburzą

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wyburzyłem
+(e)m wyburzył
wyburzyłam
+(e)m wyburzyła
wyburzyłom
+(e)m wyburzyło
wyburzyliśmy
+(e)śmy wyburzyli
wyburzyłyśmy
+(e)śmy wyburzyły
2 os. wyburzyłeś
+(e)ś wyburzył
wyburzyłaś
+(e)ś wyburzyła
wyburzyłoś
+(e)ś wyburzyło
wyburzyliście
+(e)ście wyburzyli
wyburzyłyście
+(e)ście wyburzyły
3 os. wyburzył
wyburzyła
wyburzyło
wyburzyli
wyburzyły

bezosobnik: wyburzono

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. wyburzmy
2 os. wyburz
wyburzcie

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. wyburzyłbym
bym wyburzył
wyburzyłabym
bym wyburzyła
wyburzyłobym
bym wyburzyło
wyburzylibyśmy
byśmy wyburzyli
wyburzyłybyśmy
byśmy wyburzyły
2 os. wyburzyłbyś
byś wyburzył
wyburzyłabyś
byś wyburzyła
wyburzyłobyś
byś wyburzyło
wyburzylibyście
byście wyburzyli
wyburzyłybyście
byście wyburzyły
3 os. wyburzyłby
by wyburzył
wyburzyłaby
by wyburzyła
wyburzyłoby
by wyburzyło
wyburzyliby
by wyburzyli
wyburzyłyby
by wyburzyły

bezosobnik: wyburzono by

bezokolicznik: wyburzyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyburzywszy

gerundium: wyburzenie

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wyburzenie
wyburzenia
D. wyburzenia
wyburzeń
C. wyburzeniu
wyburzeniom
B. wyburzenie
wyburzenia
N. wyburzeniem
wyburzeniami
Ms. wyburzeniu
wyburzeniach
W. wyburzenie
wyburzenia

imiesłów przymiotnikowy bierny: wyburzony

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. wyburzony
wyburzony
wyburzony
wyburzone
wyburzona
D. wyburzonego
wyburzonego
wyburzonego
wyburzonego
wyburzonej
C. wyburzonemu
wyburzonemu
wyburzonemu
wyburzonemu
wyburzonej
B. wyburzonego
wyburzonego
wyburzony
wyburzone
wyburzoną
N. wyburzonym
wyburzonym
wyburzonym
wyburzonym
wyburzoną
Ms. wyburzonym
wyburzonym
wyburzonym
wyburzonym
wyburzonej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. wyburzeni
wyburzeni
wyburzone
wyburzone
D. wyburzonych
wyburzonych
wyburzonych
wyburzonych
C. wyburzonym
wyburzonym
wyburzonym
wyburzonym
B. wyburzonych
wyburzonych
wyburzonych
wyburzone
N. wyburzonymi
wyburzonymi
wyburzonymi
wyburzonymi
Ms. wyburzonych
wyburzonych
wyburzonych
wyburzonych

odpowiednik aspektowy: wyburzać

Pochodzenie

Zob. burzyć

Definicja

zniszczyć budowlę, jej część lub większą liczbę obiektów na jakimś terenie, rozbijając je na kawałki i usuwając z tego miejsca

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I TECHNIKA Budownictwo czynności związane z budową

Połączenia

  • wyburzyć mur, ścianę, ścianki; baraki, budynki, domy, kamienice, pawilony; hale, garaże; obiekty
  • planować wyburzenie

Cytaty

Spora część zabytkowego śródmieścia stolicy zostaje wyburzona, aby miał gdzie stanąć kolosalny pałac wodza - dar od wdzięcznego narodu.

źródło: NKJP: Stanisław Barańczak: Poezja i duch uogólnienia, 1970

Aby wyburzyć kamienicę, potrzebna jest zgoda konserwatora zabytków, na którą wciąż czekamy [...].

źródło: NKJP: Patrycja Strąk: Niebezpieczne rudery, Dziennik Zachodni, 2001-03-05

W marcu tego roku wojewódzki konserwator zabytków wyłączył teren spod ochrony konserwatorskiej. 19 marca spółdzielnia wyburzyła barak.

źródło: NKJP: Wioletta Gnacikowska: Gdzie był ten barak, Gazeta Wyborcza, 1999-03-27

Nad głową miał gwiazdy nocy otwartej szeroko nad wyburzoną kopułą kościoła.

źródło: NKJP: Roman Bratny: Kolumbowie — rocznik 20, 1957

Składnia

bez ograniczeń + wyburzyć +
CO
Data ostatniej modyfikacji: 11.03.2020
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json