UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

sarna

Chronologizacja

1414, SStp

Pochodzenie

psł. *sŕ̥na

Dokładny odpowiednik w st.łot. sirna ‘sarna’.

Definicja

średniej wielkości zwierzę łowne o długich nogach i smukłej budowie ciała oraz szarobrązowej sierści z jasną plamą na pośladkach

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA ➔ Świat zwierząt ➔ zwierzęta leśne i polne

Połączenia

  • młoda sarna
  • sarny i dziki, sarny i jelenie
  • sarna wbiegła, wybiegła gdzieś
  • spotkać, widzieć, zobaczyć; upolować sarnę
  • strzelać do saren
  • polować na sarny

Cytaty

A że w lesie ciągle coś się dzieje, często zdarzało mu się zapadać w zarośla po to tylko, by zobaczyć przebiegającą sarnę czy zająca.

źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003

Myśliwi tego dnia polowali na sarny i zające. Z ubitej zwierzyny wróżyli sobie szczęście w polowaniach w przyszłym roku.

źródło: NKJP: BZ: Wigilia w opisie Adama Pacha, Tygodnik Podhalański, nr 51-52, 1997

Dzięki rozsianym w lasach karmnikom sarny, jelenie czy dziki mogą przetrwać zimę.

źródło: NKJP: mbog: Dla każdego coś dobrego, Dziennik Łódzki, 2004-01-09

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. sarna
sarny
D. sarny
saren
C. sarnie
sarnom
B. sarnę
sarny
N. sarną
sarnami
Ms. sarnie
sarnach
W. sarno
sarny
Data ostatniej modyfikacji: 20.03.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json