UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

mędrzec

1 połowa XIV w., SStp

Zob. mądry

mężczyzna mądry i doświadczony

[mend-żec] lub pot. [mendżżec]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną

brodaty; stary; grecki, hinduski, żydowski; biblijny, taoistyczny mędrzec; wschodni; dawni, starożytni mędrcy
mędrcy i poeci, mędrcy i prorocy; filozof i mędrzec; mistycy i mędrcy, pasterze i mędrcy
wiedza; postawa, spokój mędrca
być mędrcem
opowiadać o mędrcach

- Woda jest wszystkim - mówi mędrzec żyjącego w Mali ludu Dogonów, Ogotemmeli.

źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Heban, 1998

Dialektyka jest to „logika sprzeczności”, stosowana, jak mówią mędrcy, tam, gdzie nie wystarcza logika formalna [...].

źródło: NKJP: Czesław Miłosz: Zniewolony umysł, 1951

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

Data ostatniej modyfikacji: 02.07.2025