kultura masowa

[...] tu nie dociera wszechogarniający już Polskę przymusowy hałas rytmicznej muzyki, tu nie dociera polityka, nie dociera zadyszana codzienność. To jest miejsce, w którym rządzą wartości wyższe, niedoraźne, może najważniejsze. Miejsce, do którego nie ma dostępu kultura masowa. To bardzo ważne, bo ta pop-papka rości sobie prawo do wyłączności tylko dlatego, że trafia w gust większości.

źródło: NKJP: Teresa Bogucka: Powrót polskiego piekła, Gazeta Wyborcza, 1997-10-02

Ludzie w końcu zmęczą się kulturą masową, w naturalny sposób wrócą więc do tego, co wysublimowane.

źródło: NKJP: Na cztery łapy, Dziennik Polski, 2000-09-22

Ludzie przełomu XX i XXI wieku, pożerani przez molocha kultury masowej, słyszą najczęściej tylko muzykę odpowiadającą ich niskim, niewybrednym gustom, tak jak człowiek głuchnący słyszy przeważnie dźwięki o niskiej częstotliwości, rumor i łomot. Tę degradację kultury muzycznej przyśpiesza globalizacja i powszechna komercjalizacja.

źródło: NKJP: Krzysztof Bilica: Wokół Chopina i Polski: siedem szkiców, 2005

To, co dzieje się w kulturze masowej, to nie jest już fascynacja patologią - to promocja patologii. To, że twórcy kultury masowej z naturalną łatwością i w olbrzymich ilościach tworzą dzieła o patologii ludzkiego umysłu i duszy, oznacza moim zdaniem, że zdecydowana większość z nich musi mieć zapisane w swoim doświadczeniu traumatyczne przeżycia związane z przemocą. Z tych samych powodów publiczność to kupuje. Chęć oglądania przemocy jest powszechna.

źródło: NKJP: Katarzyna Bielas: Z Wojciechem Eichelbergerem rozmawia Katarzyna Bielas, Gazeta Wyborcza, 1996-12-06

Ani mi w głowie potępiać w czambuł kulturę masową, która zaspokaja w końcu naturalne pragnienie rozrywki i relaksu mas, stając się koniecznością XX wieku.

źródło: NKJP: Jan Pieszczachowicz: Koniec wieku: szkice o literaturze, 1994