UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

kos

Chronologizacja

XV w., Bor

Pochodzenie

psł. *kosъ

Definicja

średniej wielkości ptak o pięknym głosie, czarnym upierzeniu i pomarańczowym dziobie u samców, jaśniejszym u samic, zamieszkujący Europę, Azję i Afrykę

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt ptaki

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  ptak

Połączenia

  • kos i drozd, kos i sikora, kos i sikorka, kos i szpak, kos i wróbel
  • kos gwiżdże, śpiewa

Cytaty

Szumiały w lesie drzewa, kos radośnie śpiewał [...].

źródło: NKJP: Ewa Ficoń: Scenariusz apelu dla szkół podstawowych. 22 kwietnia – Dzień Ziemi, Wychowaca, nr 196, 2009-04

Cisza zalegała salę. W tej ciszy spoza murów dolatywał czysty, melodyjny śpiew kosa.

źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1962

Ptaki, takie jak: kosy, drozdy, wilgi, zięby, słowiki czy kukułki od wczesnych godzin rannych do późnego wieczoru swoim pięknym śpiewem umilają i uprzyjemniają pobyt, a poza tym oddają nieocenione przysługi w zwalczaniu i niszczeniu szkodników owadzich.

źródło: NKJP: Franciszek Kasprzak: Bliżej naszych skrzydlatych przyjaciół, Gazeta Częstochowska, nr 34 (716), 2005-08-25

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. kos
kosy
D. kosa
kosów
C. kosowi
kosom
B. kosa
kosy
N. kosem
kosami
Ms. kosie
kosach
W. kosie
kosy
Data ostatniej modyfikacji: 23.05.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json