Chronologizacja
Definicja
Pochodzenie
psł. *komarъ / *komarь
Wyraz pochodzenia dźwiękonaśladowczego.
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt owady
Relacje znaczeniowe
| hiperonimy: | owad |
Połączenia
- dokuczliwy komar
- komary i ćmy, komary i gzy, komary i kleszcze, komary i meszki, komary i mrówki, komary i muchy, komary i muszki, komary i osy, komary i pszczoły, komary i szczury
- larwa; ukąszenie, ukłucie; brzęczenie komara; chmara, rój; wylęgarnia; plaga komarów
- płyn, środek przeciw komarom
- płyn, środek na komary
- walka z komarami
- komar atakuje; gryzie, pogryzł, ugryzł, ukąsił; komary tną; przenoszą, roznoszą coś; występują gdzieś
- zabić komara; odganiać, odstraszać, zabijać komary
Cytaty
|
Powietrze stało się gęste i ciężkie, komary i gzy zrobiły się wyjątkowo natrętne i dokuczliwe. źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 2001 |
|
|
Po obiedzie dziewczyny ruszyły do lasu. Daleko jednak nie doszły, bo zostały zaatakowane przez zjadliwą chmarę komarów. źródło: NKJP: cdn: W cieniu stolicy, Wieści Podwarszawskie, nr 22, 1998 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m2
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | komar |
komary |
|
| D. | komara |
komarów |
|
| C. | komarowi |
komarom |
|
| B. | komara |
komary |
|
| N. | komarem |
komarami |
|
| Ms. | komarze |
komarach |
|
| W. | komarze |
komary |