głęboki, głośny oddech, będący wyrazem pewnego stanu emocjonalnego
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne
- ciężkie, głębokie; ciche, słabe; bolesne, miłosne, tęskne westchnienie
- radości, ulgi, zachwytu, zdumienia
- stłumić; usłyszeć westchnienie
|
Pojawienie się wujka z jakimś nieznanym panem Kazurek przyjął z westchnieniem ulgi.
źródło: NKJP: Agnieszka Górska: Okrążanie ciszy, 2004
|
|
W jesieni, kiedy wieczór szybko zapadał, ojciec przychodził do domu i siadał z ciężkim westchnieniem za stołem.
źródło: NKJP: Stanisław Berenda-Czajkowski: Dni grozy i łez, 2001
|
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
westchnienie
|
westchnienia
|
|
| D. |
westchnienia
|
westchnień
|
|
| C. |
westchnieniu
|
westchnieniom
|
|
| B. |
westchnienie
|
westchnienia
|
|
| N. |
westchnieniem
|
westchnieniami
|
|
| Ms. |
westchnieniu
|
westchnieniach
|
|
| W. |
westchnienie
|
westchnienia
|
|
Data ostatniej modyfikacji: 27.06.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json