|
Można go było od razu wygonić, ale diabli wiedzą, czy wyniósłby się bez użycia przemocy, przychodził tutaj na polecenie, udając, że wizyta ma charakter przyjacielski, proponował jakiś temat z życia sfer kulturalnych, uchylał rąbka tajemnicy sięgającej czasów okupacji albo i dawniej.
źródło: NKJP: Witold Zalewski: Zakładnicy, 2001
|
|
On też ma pomysł. Długo nie chce wyjawić, jaki. - Boję się, że ktoś nas ubiegnie - tłumaczy. Wreszcie uchyla rąbka tajemnicy. Marzy mu się w odrestaurowanych salach klasztoru wielka ekspozycja: Klasztory świata.
źródło: NKJP: Paweł Łopaciński, Piotr Piestrzyński: Lubiąż będzie żył, Gazeta Wyborcza, 1995-07-20
|
|
Przed tygodniem pisaliśmy, że w klubie szykują się zmiany. Dziś uchylamy rąbka tajemnicy. W tym tygodniu działacze Koszarawy oficjalnie potwierdzili, że chcą do Żywca sprowadzić Zdzisława Podedwornego.
źródło: NKJP: Tomasz Wolff: Czas rozstrzygnięć, Dziennik Zachodni, 2003-05-30
|
|
- To się tylko wydaje wielkie i oszałamiające. A studio to w gruncie rzeczy zwykła sala, kilka ustawionych pulpitów, rekwizyty, trochę kolorowych świateł - Kamil uchyla rąbek tajemnicy telewizyjnej „kuchni”. - Chociaż owszem, wystarczy, żeby zrobić wrażenie.
źródło: NKJP: Adam Ligiecki: 'Kamel' jest super!, Echo Dnia, 2005-12-07
|
|
Niezwykle korzystny splot czynników, jakie ukształtowały charakter miejsca zwanego Salwatorem, zanim zbudowano na nim osiedle mieszkaniowe wydaje się odsłaniać rąbek tajemnicy późniejszego fenomenu Salwatora.
źródło: NKJP: Katarzyna Brückman de Renstrom: Salwator, Kraków, Europa: historia i architektura osiedla (1908-2003) na tle przemian w architekturze krakowskiej i europejskiej początku XX wieku, 2003
|
|
Nieprzewidziany i tajemniczy jest egzamin - przepytywanka - któremu poddawane są kandydatki na piękność. Zna pytania i rąbek tajemnicy nowicjuszkom odkrywa bywała w świecie dama wiejska - Witka.
źródło: NKJP: Jan Skupień: Komedia, ale jaka!, 1997
|
|
Przepowiedziała pierwszemu sekretarzowi śmierć córki i że się będzie zapierał tego, co mu dopiero po latach zaczną poczytywać za zasługę. - Ja nie lubię uchylać zasłony przyszłości - wierzgnąłem nogą, aż się piach osypał. - Niech przyjdzie to nieuniknione, przyjmę, skoro i tak się przed nim nie mogę osłonić.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
|