UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

gniew

Chronologizacja

XIV w., Bańk
XIV w., Bor

Pochodzenie

psł. *gněvъ

Definicja

stan psychiczny wywołany czymś, co danej osobie się nie podoba i co wzbudza w niej ostry sprzeciw, a nawet agresję

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

Połączenia

  • bezsilny; gwałtowny, niekontrolowany, niepohamowany, ślepy; dziki, szalony, wściekły; największy, ogromny, prawdziwy, srogi, straszliwy, straszny, szczery, wielki, wyraźny; narastający, rosnący; wewnętrzny; stłumiony; słuszny, sprawiedliwy, uzasadniony; boski, Boży, ludzki, ojcowski; ludowy, robotniczy, społeczny; czarny; globalny; nagły gniew
  • uczucie; atak, napady, wybuch; oznaki, wyraz, znak; powód, przyczyna; grymas, łzy, odruch, okrzyk, paroksyzm, pomruk, przypływ, rumieniec; błysk, fala, iskra, ogień, płomień, piorun; chwila, dzień gniewu
  • pełen gniewu
  • porwany gniewem
  • czerwony, purpurowy, zaczerwieniony z gniewu
  • gniew się budzi, rodzi się, pojawia się, ogarnia kogoś; wzbiera; minął
  • uniknąć/unikać; bać się, obawiać się; pozbyć się/pozbywać się gniewu
  • budzić, wywołać/wywoływać, wzbudzać; czuć, odczuwać, poczuć; pokazać/pokazywać; hamować, kryć, powstrzymać/powstrzymywać, powściągać, ukryć/ukrywać; kontrolować, łagodzić, opanować/opanowywać, stłumić, tłumić, uśmierzyć/uśmierzać; okazać, wyrażać; udać/udawać; rozładować; podsycać; rozumieć/zrozumieć gniew
  • kipieć, płonąć, unieść się/unosić się, wybuchnąć/wybuchać, zapłonąć, zawrzeć; reagować; pałający gniewem
  • drżeć; poblednąć, poczerwienieć, posinieć z gniewu
  • krzyknąć, mówić, odpowiedzieć, powiedzieć, rzec, zawołać; patrzeć, spojrzeć/spoglądać z gniewem

Cytaty

Czasami wpadał w złość, a nawet wybuchał gniewem z jakiegoś małego powodu [...].

źródło: NKJP: Henryk Grynberg: Żydowska wojna, 1989

Ezaw uniósł się niepohamowanym gniewem i odgrażał się, że zabije Jakuba.

źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963

Byłam mile zdziwiona, że moje zachowanie nie wywołało na pana twarzy nie tylko oznak gniewu, ale nawet niezadowolenia.

źródło: NKJP: Karol Olgierd Borchardt: Szaman morski, 1988

Do mieszkania wtargnęła rozindyczona kobieta, czerwona z gniewu, agresywnie wymachując parasolką.

źródło: NKJP: Tadeusz Kwiatkowski: Panopticum, 1995

Kiedy zaczynamy czuć gniew, tempo bicia serca wzrasta, a to powoduje natychmiastową reakcję naszego organizmu.

źródło: NKJP: Piotr Adamczyk: Mądre szczęśliwe życie, 2008

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. gniew
gniewy
D. gniewu
gniewów
C. gniewowi
gniewom
B. gniew
gniewy
N. gniewem
gniewami
Ms. gniewie
gniewach
W. gniewie
gniewy

Inne uwagi

Zwykle lp

Frazeologizmy

święty gniew
Data ostatniej modyfikacji: 16.05.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json