Chronologizacja
Pochodzenie
Zob. rzec
1. werdykt
Definicja
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Funkcjonowanie państwa urzędy i ich funkcjonowanie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa sąd
Połączenia
- kolejne, ostatnie; ostateczne, prawomocne orzeczenie; orzeczenie kwalifikacyjne, lekarskie, sądowe
- orzeczenie (drugiej, pierwszej) instancji, komisji, organu, sądu, Trybunału Konstytucyjnego; NSA, WSA; lekarza; kary, niezgodności, rozwodu, separacji, winy
- orzeczenie o inwalidztwie, o dysleksji, o niepełnosprawności, o niezdolności do pracy, o rozwodzie, o zwolnieniu
- decyzje i orzeczenia, przepisy i orzeczenia, wyroki i orzeczenia, zarządzenia i orzeczenia
- sentencja, treść; możliwość, realizacja, zasadność orzeczenia; charakter, kontrola, ostateczność orzeczeń
- debata, dyskusja, głosowanie, prace nad orzeczeniem
- zgodny z orzeczeniem
- orzeczenie dotyczy czegoś, stwierdza, że..., uprawomocniło się, zapadło
- akceptować, oddalić, podzielić, popierać, rozpatrzyć, uzasadnić, uznać (za zasadne), uzyskać, wydać orzeczenie; odrzucenie, przyjęcie, wykonanie orzeczenia
- legitymować się orzeczeniem; potwierdzony, stwierdzony, zakończony orzeczeniem
- wynikający z orzeczeń
- czekać; powołać się na orzeczenie
- głosować za orzeczeniem
- na podstawie orzeczenia; w sprawie orzeczenia; w związku z orzeczeniem; zgodnie z orzeczeniem; z tytułu orzeczeń
Cytaty
|
Pozytywnie należy ocenić fakt, że następuje powolna stabilizacja tematyki wydawanych orzeczeń. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 22.08.1997 |
|
|
Podstawową przyczyną niezdolności pracownika do pracy jest jego choroba stwierdzona orzeczeniem lekarskim zwanym popularnie L-4. źródło: NKJP: dr adw. Małgorzata Paszkowska, Praca i Zdrowie, 2007-10-09 |
|
|
[...] w przypadku 25,7 tys. osób wydano orzeczenia o potrzebie rehabilitacji leczniczej. źródło: NKJP: ZUS sprawdził zwolnienia lekarskie, Praca i Zdrowie, 2008-03-05 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | orzeczenie |
orzeczenia |
|
| D. | orzeczenia |
orzeczeń |
|
| C. | orzeczeniu |
orzeczeniom |
|
| B. | orzeczenie |
orzeczenia |
|
| N. | orzeczeniem |
orzeczeniami |
|
| Ms. | orzeczeniu |
orzeczeniach |
|
| W. | orzeczenie |
orzeczenia |
Składnia
|
+ | orzeczenie | + |
o CZYM
|
2. w gramatyce
Definicja
Noty o użyciu
Używane jako składnik wieloczłonowych terminów językoznawczych, np. orzeczenie imienne, orzeczenie modalne.
Kwalifikacja tematyczna
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język
Połączenia
- orzeczenie proste, złożone; czasownikowe, imienne, modalne
- grupa orzeczenia
Cytaty
|
Lepiej jest pisać pełnymi zdaniami, zawierającymi podmiot i orzeczenie. źródło: NKJP: Sławomir Dąblewski: Dobre maniery w biznesie, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2007-10-30 |
|
|
W większości języków istnieją zdania, które można podzielić na podmiot, orzeczenie i dopełnienie, choć często typowe zdanie nie zawiera ich wszystkich, lub zawiera w formie złączonej, np. informacje o podmiocie mogą być zawarte w końcówce czasownika. źródło: NKJP: RibotBOT: Język (mowa): Wikipedia.pl, 2009-05-22 |
|
|
[...] orzeczenie imienne to taki rodzaj orzeczenia złożonego, którego pierwszym członem (tzw. łącznikiem) jest któraś z form czasowników być, stać się, zostać; drugi, dopełniający człon zwie się orzecznikiem [...]. źródło: NKJP: Jan Miodek: Spokojnie, to nie epidemia!, Dziennik Zachodni, 2003-12-23 |
Odmiana
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | ||
|---|---|---|---|
| M. | orzeczenie |
orzeczenia |
|
| D. | orzeczenia |
orzeczeń |
|
| C. | orzeczeniu |
orzeczeniom |
|
| B. | orzeczenie |
orzeczenia |
|
| N. | orzeczeniem |
orzeczeniami |
|
| Ms. | orzeczeniu |
orzeczeniach |
|
| W. | orzeczenie |
orzeczenia |