UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

bura

Chronologizacja

1781, Bańk

Pochodzenie

Od: burka 'ciężka nagana' (rozumianego jako zdrobnienie), zob. burczeć.

Definicja

pot. 
ostre, słowne skarcenie jakiejś osoby

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

Relacje znaczeniowe

synonimy:  łajanka, obryw, obskok, ochrzan, opeer, reprymenda, ruga

Połączenia

  • niezła, porządna bura
  • dostać, oberwać burę

Cytaty

Matka nie cierpiała kałuż na podłodze. Po to jest wycieraczka, mówiła, żebym nie musiała po tobie sprzątać. Już nieraz oberwał burę za oblepione śniegiem podeszwy.

źródło: NKJP: Mariusz Kaszyński: Skarb w glinianym naczyniu, 2008

- Nauczyła mnie liczyć, pisać, czytać - wylicza chłopiec, który, jak sam przyznaje, nieraz szukał schronienia w babcinych ramionach przed burą od rodziców.

źródło: NKJP: BEM: Babcia na medal, Gazeta Poznańska, 2002-01-22

Bałam się, że jeśli urwę się z pracy na godzinę, a utknę w gigantycznej kolejce w urzędzie, dostanę burę od szefa.

źródło: NKJP: (red): Dowód w pięć minut, Dziennik Łódzki, 2007-09-27

A to niesforni smarkacze! Zasłużyli sobie na burę i ją popamiętają!

źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Wyspa Robinsona, 1954

Na ćwiczeniach pierwszy nieskuteczny strzał oznacza totalną klapę, burę od dowódcy i kpiny kolegów.

źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Drzymalski przeciw Rzeczpospolitej, 2004

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. bura
bury
D. bury
bur
C. burze
burom
B. burę
bury
N. burą
burami
Ms. burze
burach
W. buro
bury

Składnia

bez ograniczeń + bura +
(za CO)
Data ostatniej modyfikacji: 14.11.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json