|
[...] wdrapała się na ten pagór. Na spacernikach już ją zauważono i wszyscy patrzyli w jej stronę. W naszej zapadlinie nie było wiatru, tam na górze wiało porządnie.
źródło: NKJP: Aleksander Sołżenicyn: Archipelag Gułag, 1977
|
|
[...] jechali stokiem łagodnego pagóra ku dwu czerwonym, krzywo narysowanym koleinom, przecinającym trawiasty grzbiet - znowu trafili na drogę.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966
|
|
Nie dalej niż sto kroków od kamiennej gardzieli wąwozu, z którego wyszli, na drodze do wiodącego na północ kanionu, na łagodnie obłym, niewysokim pagórze, siedziało stworzenie.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Miecz przeznaczenia, 1992
|
|
Wokół dwóch czy trzech placów ceremonialnych, położonych na różnych poziomach zgodnie z konfiguracją lekko pofałdowanego terenu, piętrzą się pagóry o różnych kształtach i wysokościach, wszystkie jednakowo pokryte zielonym dywanem traw.
źródło: NKJP: Jan Gać: W ojczyźnie Majów, 2007
|
|
Pogórze Dynowskie nie jest tak rozpropagowane, jak na to zasługuje. Kto jednak poznał jego uroki, wie, że jeśli szuka się spokoju, ciszy, malowniczych widoków, długich pagórów pokrytych polami uprawnymi, niewydeptanych szlaków - trzeba ruszyć właśnie tam.
źródło: NKJP: Niewydeptane szlaki, Dziennik Polski, 2002-05-11
|
