UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pouczyć się

Chronologizacja

2 połowa XVI w., SPXVI

Pochodzenie

Zob. uczyć

Definicja

spędzić pewien czas na zdobywaniu wiedzy lub umiejętności

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata

Połączenia

  • pouczyć się angielskiego, biologii, chemii, geografii, gry na czymś, historii, matematyki, polskiego, słówek, tańca
  • pouczyć się do egzaminu, do klasówki, do lekcji, do matury, do testu
  • pouczyć się na angielski, na biologię, na fizykę, na geografię, na historię, na jutro, na klasówkę, na matematykę, na polski, na sprawdzian, na test
  • pouczyć się o dawnych zwyczajach, o historii
  • pouczyć się w kuchni, w parku, w pokoju, w samochodzie
  • pouczyć się z angielskiego, z fizyki, z matematyki, polskiego
  • pouczyć się chwilę, godzinę, trochę

Cytaty

Najstarszy syn, aby pouczyć się w ciszy, wychodzi z domu.

źródło: NKJP: Bernard Łętowski: Dwa lata płaczu, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-06-16

Gabrysiu, poucz się jeszcze w samochodzie na biologię.

źródło: NKJP: Jacek Sobczyński: Oglądając muzykę, Esensja, nr 07 (LXXIX), 2008

W tygodniu zapraszamy wszystkich, zwłaszcza młodzież do bezpiecznej kawiarni. [...] Przy spokojnej muzyce można spędzić czas i pouczyć się angielskiego.

źródło: NKJP: (AAG): Amerykanie zapraszają na lekcje angielskiego, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-12-19

Muszę się pouczyć na chemię.

źródło: NKJP: www.forumowisko.pl

Wszyscy próbują znaleźć jakiś kąt, żeby pouczyć się do egzaminów. Biblioteki pękają w szwach.

źródło: NKJP: emka: Nad miastem, Dlaczego?, 2009-07-17

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. pouczę się
pouczymy się
2 os. pouczysz się
pouczycie się
3 os. pouczy się
pouczą się

Czas przeszły

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. pouczyłem się
+(e)m się pouczył
pouczyłam się
+(e)m się pouczyła
pouczyłom się
+(e)m się pouczyło
pouczyliśmy się
+(e)śmy się pouczyli
pouczyłyśmy się
+(e)śmy się pouczyły
2 os. pouczyłeś się
+(e)ś się pouczył
pouczyłaś się
+(e)ś się pouczyła
pouczyłoś się
+(e)ś się pouczyło
pouczyliście się
+(e)ście się pouczyli
pouczyłyście się
+(e)ście się pouczyły
3 os. pouczył się
pouczyła się
pouczyło się
pouczyli się
pouczyły się

bezosobnik: pouczono się

Tryb rozkazujący

liczba pojedyncza liczba mnoga
1 os. pouczmy się
2 os. poucz się
pouczcie się

Tryb warunkowy

liczba pojedyncza liczba mnoga
m ż n mo -mo
1 os. pouczyłbym się
bym się pouczył
pouczyłabym się
bym się pouczyła
pouczyłobym się
bym się pouczyło
pouczylibyśmy się
byśmy się pouczyli
pouczyłybyśmy się
byśmy się pouczyły
2 os. pouczyłbyś się
byś się pouczył
pouczyłabyś się
byś się pouczyła
pouczyłobyś się
byś się pouczyło
pouczylibyście się
byście się pouczyli
pouczyłybyście się
byście się pouczyły
3 os. pouczyłby się
by się pouczył
pouczyłaby się
by się pouczyła
pouczyłoby się
by się pouczyło
pouczyliby się
by się pouczyli
pouczyłyby się
by się pouczyły

bezosobnik: pouczono by się

bezokolicznik: pouczyć się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: pouczywszy się

gerundium: pouczenie się

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. pouczenie się
pouczenia się
D. pouczenia się
pouczeń się
C. pouczeniu się
pouczeniom się
B. pouczenie się
pouczenia się
N. pouczeniem się
pouczeniami się
Ms. pouczeniu się
pouczeniach się
W. pouczenie się
pouczenia się

Składnia

Rzosobowy + pouczyć się +
CZEGO
Rzosobowy + pouczyć się +
z CZEGO/do CZEGO
Rzosobowy + pouczyć się +
na CO
Rzosobowy + pouczyć się +
o CZYM
Data ostatniej modyfikacji: 25.06.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json