UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pokorny

Chronologizacja

1 połowa XV w., SStp

Odmiana

część mowy: przymiotnik


Stopień równy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. pokorny
pokorny
pokorny
pokorne
pokorna
D. pokornego
pokornego
pokornego
pokornego
pokornej
C. pokornemu
pokornemu
pokornemu
pokornemu
pokornej
B. pokornego
pokornego
pokorny
pokorne
pokorną
N. pokornym
pokornym
pokornym
pokornym
pokorną
Ms. pokornym
pokornym
pokornym
pokornym
pokornej
W. pokorny
pokorny
pokorny
pokorne
pokorna
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. pokorni
pokorni
pokorne
pokorne
D. pokornych
pokornych
pokornych
pokornych
C. pokornym
pokornym
pokornym
pokornym
B. pokornych
pokornych
pokornych
pokorne
N. pokornymi
pokornymi
pokornymi
pokornymi
Ms. pokornych
pokornych
pokornych
pokornych
W. pokorni
pokorni
pokorne
pokorne

Stopień wyższy

liczba pojedyncza
m1 m2 m3 n1, n2 ż
M. pokorniejszy
pokorniejszy
pokorniejszy
pokorniejsze
pokorniejsza
D. pokorniejszego
pokorniejszego
pokorniejszego
pokorniejszego
pokorniejszej
C. pokorniejszemu
pokorniejszemu
pokorniejszemu
pokorniejszemu
pokorniejszej
B. pokorniejszego
pokorniejszego
pokorniejszy
pokorniejsze
pokorniejszą
N. pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszą
Ms. pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszej
liczba mnoga
p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe
M. pokorniejsi
pokorniejsi
pokorniejsze
pokorniejsze
D. pokorniejszych
pokorniejszych
pokorniejszych
pokorniejszych
C. pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszym
pokorniejszym
B. pokorniejszych
pokorniejszych
pokorniejszych
pokorniejsze
N. pokorniejszymi
pokorniejszymi
pokorniejszymi
pokorniejszymi
Ms. pokorniejszych
pokorniejszych
pokorniejszych
pokorniejszych

Pochodzenie

Zob. pokora

1.a sługa

Definicja

taki, który uznaje czyjąś wyższość lub swoją niedoskonałość i ograniczenia, co skłania go do niesprzeciwiania się innym ludziom lub życiowym koniecznościom

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

Połączenia

  • pokorny człowiek, petent, sługa, uczeń; baranek; pokorna służebnica, żona; pokorne owieczki
  • cichy i pokorny, cierpliwy i pokorny, skromny i pokorny
  • bardzo pokorny

Cytaty

Człowiek jest tu niewolnikiem - musi być pokorny, uległy, posłuszny, inaczej nic nie zobaczy, niczego się nie dowie.

źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Patrzymy, płaczemy, Gazeta Wyborcza, 1992-09-19/1992-09-20

Inspektorzy kontroli skarbowej przestaną być pokornymi petentami upraszającymi urzędy skarbowe [...] o udzielenie informacji bądź pomocy w wykonywaniu ustawowych zadań.

źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 14.09.1995

Piotr jest niezwykle skromny i pokorny w stosunku do dzieła. W jego grze przebija rzetelność i szlachetność.

źródło: NKJP: Dojrzewanie z muzyką, Dziennik Polski, 2000-02-12

Był produktem starych, dobrych czasów, kiedy to apelowanie do rozsądku i mandatowe bloczki zmieniały polskich przestępców w pokorne baranki.

źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Kisuny, 2008

1.b ukłon

Definicja

świadczący o tym, że ktoś uznaje czyjąś wyższość lub swoją niedoskonałość i ograniczenia, co skłania go do niesprzeciwiania się innym ludziom lub życiowym koniecznościom

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

Połączenia

  • pokorny głos, ton; ukłon; pokorna postawa, służba; modlitwa, prośba, zgoda; pokorne serce
  • bardzo pokorny

Cytaty

Zwracam się do Prezydium Sejmu z pokorną prośbą, żeby lepiej organizować porządek obrad posiedzenia.

źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 02.12.1998

[...] orszak kapłanek wielokrotnie okrążał Czarę Uora, wznosząc ręce w błagalnym geście i bijąc pokorne ukłony.

źródło: NKJP: Elżbieta Hajnicz: Przekraczając światło, 1996

Pracę w katedrze traktował zawsze jako pokorną służbę dla kultury narodowej [...].

źródło: NKJP: Prałat z Wawelu: Dziennik Polski, 2003-09-27

Chrystus bowiem, który jest Mistrzem i Panem naszym, łagodny i pokornego serca, cierpliwie przyciągał do siebie i zapraszał uczniów.

źródło: NKJP: Nikolaus Lobkowicz: Kościół w państwie demokratycznym, Gazeta Wyborcza, 1992-01-25/1992-01-26

Przysłowia

Pokorne cielę dwie matki ssie
Data ostatniej modyfikacji: 07.07.2023
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json