UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

potulnie

Chronologizacja

1861, SJPWil

Odmiana

część mowy: przysłówek

stopień równy potulnie
stopień wyższy potulniej

Pochodzenie

Zob. tulić

Definicja

w sposób właściwy komuś, kto nie sprzeciwia się innym i bez protestu poddaje się ich woli

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

Relacje znaczeniowe

synonimy:  ulegle

Połączenia

  • potulnie czekać, godzić się na coś, iść gdzieś, słuchać, stać, wrócić
  • cicho i potulnie, pokornie i potulnie
  • nadspodziewanie, nazbyt potulnie

Cytaty

Zamiast obrazić się, wzruszyła ramionami i odrzekła potulnie : - Czemu pan tak na mnie krzyczy?

źródło: NKJP: Zbigniew Nienacki: Księga strachów, 1967

I często ten, który wszedł arogancko, szorstko i śmiało, okazuje się skromnym, miłym i potulnym człowiekiem, inny zaś, zaprezentowany skromnie i potulnie - szorstkim arogantem.

źródło: NKJP: Stanisław Dygat: Jezioro Bodeńskie, 1946

Żadna z nas nie umiała połykać proszków [...], więc tabletki rozkruszano i rozpuszczano w wodzie, a my potulnie piłyśmy to rzadkie świństwo z naszych wytwornych, ciemnozielonych kieliszków.

źródło: NKJP: Anna Bojarska, Maria Bojarska: Siostry B., 1996

Data ostatniej modyfikacji: 20.03.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json