UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

wtór

Chronologizacja

1814, SL

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. wtór
wtóry
D. wtóru
wtórów
C. wtórowi
wtórom
B. wtór
wtóry
N. wtórem
wtórami
Ms. wtórze
wtórach
W. wtórze
wtóry

Inne uwagi

Zwykle lp

Pochodzenie

Zob. wtóry

Definicja

książk. 
muzyka albo inne zjawisko dźwiękowe towarzyszące czemuś

Kwalifikacja tematyczna

ATEMATYCZNY

Relacje znaczeniowe

synonimy:  akompaniament

Połączenia

  • przy wtórze czegoś

Cytaty

Posłaniec Barnabas przybywa tanecznym pląsem, treść listów wyjawia śpiewną melodeklamacją. Wszystko odbywa się przy wtórze niepokojących dźwięków wiolonczeli.

źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: Po premierze, Gazeta Wyborcza, 1992-10-05

Ława zaś wzbiła się ostro w górę, przy wtórze jeszcze głośniejszego wrzasku lotników.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Już dawno ucichł daleki pomruk dział od strony Radzymina, w który wsłuchiwaliśmy się w nastroju modlitewnej grozy. Mama modliła się na głos przy ich wtórze owego decydującego sierpniowego dnia roku 1920 (...).

źródło: NKJP: Jeremi Przybora: Przymknięte oko opaczności, 1994

Strzeliłem w ich stronę, rozbłysło stamtąd ogniście i rozniosło się gromowym wtórem, a kule zaćwierkawszy wypełniły całe pomieszczenie świetlistymi zygzakami.

źródło: NKJP: Witold Zalewski: Pożegnanie twierdzy, 2000

Składnia

bez ograniczeń + wtór +
(CZEGO)
bez ograniczeń + wtór +
(CZYJ)

Frazeologizmy

do wtóru
Data ostatniej modyfikacji: 26.07.2018
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json