UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

urażony

XVI w., SPXVI
Na podstawie indeksu haseł

Od: urazić; zob. razić

świadczący o tym, że ktoś zlekceważył czyjeś uczucia i sprawił komuś przykrość

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Stany psychiczne człowieka emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Zasady współżycia społecznego zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	− Przypominam ci, że jako matka coś o tym wiem − odpowiedziałam trochę urażonym tonem. źródło: NKJP: Barbara Kosmowska: Prowincja, 2002
	Pani Lichoniowa postawiła na stole dzbanek z kawą, zatrzymała się i powiodła po chłopcach urażonym spojrzeniem. - Macie dobre apetyty, łapserdaki. źródło: NKJP: Adam Bahdaj: Wakacje z duchami, 1962
	– Co ty wyprawiasz, do licha? Wytłumacz się natychmiast! Tomek zdziwiony spojrzał na ojca, po czym odparł urażonym głosem: – Co ja wyprawiam? Nic! źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tomek w krainie kangurów, 1957
	- Znasz moje dawne mieszkanie? - wyglądam z kuchni. - Było trochę lepsze, większe... - Nie byłem zaproszony - odpowiada z urażoną miną. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Hiszpańskie oczy, 1990
	- Twój Peerel się skończył, przyjmij to wreszcie do wiadomości! Dzisiaj nie strzela się do ludzi jak do psów! Cofnął się, urażonym gestem wbił magazynek w rękojeść pistoletu. źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Drzymalski przeciw Rzeczpospolitej, 2004

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Data ostatniej modyfikacji: 22.08.2017