w okresie komunizmu: członek rządzącej w danym kraju partii komunistycznej
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
doktryny i poglądy polityczne
Ten system miał prawo, ale był bezprawny. Prawem były regulaminy wymyślone przez partię dla bezpartyjnych. Absolutnie jednak nie wierzę, że każdy partyjny był kryminalistą.
źródło: NKJP: Ocalony, Dziennik Bałtycki, 2000-03-31
W Warszawie, może paradoksalnie, partyjni często popierali studentów, a uczciwi bezpartyjni siedzieli w domu.
źródło: NKJP: Adam Michnik, Józef Tischner, Jacek Żakowski: Między Panem a Plebanem, 1995
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
m1
liczba pojedyncza
liczba mnoga
M.
partyjny
partyjni
ndepr
partyjne
depr
D.
partyjnego
partyjnych
C.
partyjnemu
partyjnym
B.
partyjnego
partyjnych
N.
partyjnym
partyjnymi
Ms.
partyjnym
partyjnych
W.
partyjny
partyjni
ndepr
partyjne
depr
Data ostatniej modyfikacji: 20.02.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN