UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

cóż

Chronologizacja

1 połowa XIV w., SStp

Pochodzenie

Zob. co

1. Cóż kupiłeś?

Definicja

książk. 
wprowadza pytanie o to, o czym można orzec to, co jest powiedziane w odpowiednim zdaniu, a czego istnienie jest przesądzone

Noty o użyciu

może wprowadzać Zd.Podrz

Kategoria znaczeniowa

wykładnik pytania

Relacje znaczeniowe

(quasi)synonimy:  co II

Cytaty

Cóż to tam łazi po murze? Puchacz? Sowa? Nietoperz?

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

ZACHEDRYNSKI - Cóż ona będzie robić w Ameryce?
CZELCOW - Profesorem zostanie.

źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Teatr 1 (Miłość na Krymie 1993, Wdowy 1992, Portret 1987, Kontrakt 1986), 1986

Najlepszy dowód: przyznano mi stypendium chopinowskie. Prosta droga do Konkursu Chopinowskiego i kariery w muzyce. Cóż wtedy robi nasza rodzina? W moim imieniu odrzuca to stypendium.

źródło: NKJP: Anna Bojarska, Maria Bojarska: Siostry B., 1996

- Czegóż więc - spytała - poszukują w moim ubogim zakątku panowie czarodzieje?

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

- Ciekawe, cóż takiego mieli w tych sepetach, że aż zakopać je trzeba i miejsce oznaczyć?

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 1996

Odmiana

część mowy: modyfikator deklaratywności

podklasa: operator pytania

Inne uwagi

Odmiana zgodna z odmianą co I + ż

Składnia

cóż _
w Zd. pyt.
szyk: stała pozycja inicjalna w zdaniu

Informacja normatywna

Używanie pytajnika czemuż, czegóż zamiast dlaczego uznawane jest za niepoprawne.

2. Cóż, masz rację.

Definicja

mówiący, zastanawiając się nad tym, co zostało powiedziane, sygnalizuje, że to, co będzie mówił dalej, będzie podsumowaniem i zamknięciem tego tematu

Noty o użyciu

Używane także w połączeniu no cóż.

Kategoria znaczeniowa

wykładnik zamknięcia

Cytaty

- Mało wiarygodne. - Cóż, tylko od pana zależy, czy mi pan uwierzy i dowie się wszystkiego, czy też zapomnę o tym, co chciałam panu powiedzieć.

źródło: NKJP: Michał Bielecki: Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S.A., 1997

Wspomniał coś o niewydolności fizycznej łączniczki, o jej młodości. Cóż, o wdowie i matce nikt nie powie, że też jest młoda.

źródło: NKJP: Teresa Bojarska: Świtanie, przemijanie, 1996

Z tym łamaniem serc, przyznasz, że to brzmi nieco melodramatycznie. No cóż, o uczuciach uczymy się mówić z amerykańskich filmów.

źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004

Niedawno miałam tu taką, co była w szóstym. Musiałam ciąć po kawałku, aż mi się serce krajało, ale cóż ... Zapłaciła więc... Zrobiłam, co kazała... Jej wola.

źródło: NKJP: Andrzej Zaniewski: Król Tanga, 1997

- Przestańcież - syknął goliard - gapić się na nią. To nie uchodzi.
Cóż, rzeczywiście nie uchodziło.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Odmiana

część mowy: komentarz metatekstowy

podklasa: dozdaniowy

Składnia

cóż_
Zd
szyk: stały: antepozycja
obligatoryjny poprzedzający kontekst

3. Cóż ty wiesz o miłości?

Definicja

książk. 
wprowadza pytanie o to, o czym można orzec to, co jest powiedziane w odpowiednim zdaniu, przesądzając jednocześnie brak istnienia tego

Noty o użyciu

może wprowadzać Zd.Podrz

Kategoria znaczeniowa

wykładnik pytania retorycznego

Cytaty

Ale cóż wartego podsłuchania mogą powiedzieć dwie panie o wyglądzie pracownic biurowych między trzydziestką a czterdziestką.

źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004

Atakować! Czegóż mielibyśmy się obawiać?

źródło: NKJP: Zbigniew Teplicki: Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994

XX - Zwyczajnie, pogadać sobie ze mną.
AA - A o czymże to my dwaj możemy ze sobą rozmawiać?

źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Teatr 3 (Lis aspirant 1978, Lis filozof 1977, Polowanie na lisa 1977, Serenada 1977, Garbus 1975, Emigranci 1974), 1974

Powiedz, cóż cię tu czeka w owym zapadłym myśliwskim dworku, u tego miernego książątka, któremu w głowie tylko sprośne figle i polowania?

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006

Odmiana

część mowy: modyfikator deklaratywności

podklasa: operator pytania

Inne uwagi

Odmiana zgodna z odmianą co I + ż

Składnia

cóż _
w Zd. pyt.
szyk: stała pozycja inicjalna w zdaniu
Data ostatniej modyfikacji: 20.03.2019
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json