UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

gaduła

Chronologizacja

2 połowa XVIII w., Bańk

Pochodzenie

Zob. gadać

1. osoba

Definicja

pot.  pejorat. 
osoba, która lubi dużo mówić

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

Połączenia

  • chorobliwy, głupi, niebezpieczny, niesamowity, niestrudzony, nieszkodliwy, nieznośny, okropny, parlamentarny, poczciwy, pogodny, samotny, stary, straszliwy, straszny, sympatyczny, towarzyski, wielki, wyjątkowy, znany gaduła
  • gaduła i bajarz, gaduła i blagier, gaduła i mądrala; gawędziarz i gaduła, mitoman i gaduła
  • rozmowa z gadułą
  • gaduła mówi coś
  • słuchać gaduły
  • znać gadułę
  • być, okazać się, wydawać się gadułą
  • należeć do gaduł
  • uwolnić się od gaduły
  • podśmiewać się z gaduły
  • trafić na gadułę

Cytaty

Hodys nie marnował się wśród podchmielonej gawiedzi. Kto tylko chciał, mógł słuchać, jak ten notoryczny gaduła na okrągło wykładał i wykładał.

źródło: NKJP: Waniek Henryk: Opis podróży mistycznej z Oświęcimia do Zgorzelca 1257-1957, 1996

Ludzie w tramwaju prosili jej rodziców, żeby uciszyli w końcu tę małą gadułę.

źródło: NKJP: Janusz Rudnicki: Mój Wehrmacht, 2004

Również i tym razem nie miał zamiaru wdawać się w dyskusje z gadułą, który nie pozwalał mu zasnąć.

źródło: NKJP: Bartłomiej Misiniec: Gladiatorzy i piraci, 2009

Ludzi na ulicach pełno, wszyscy łażą po jezdni, bo chodniki zastawione stolikami i zarezerwowane dla gadułów.

źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem (Francja 1940-1944), 1957

Publiczność wali na film, podśmiewuje się z miłych inteligenckich gaduł, płacze nad losem radzieckiego supermana i wychodzi oczyszczona.

źródło: NKJP: Anna Żebrowska: Zwycięzca przed sądem, Gazeta Wyborcza, 1996-09-14

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1, ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. gaduła
gadułowie
gaduły
ndepr
gaduły
depr
D. gaduły
gadułów
neut
gaduł
char
C. gadule
gadułom
B. gadułę
gadułów
gaduły
N. gadułą
gadułami
Ms. gadule
gadułach
W. gaduło
gadułowie
gaduły
ndepr
gaduły
depr

Inne uwagi

Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm gaduł, B. lm gaduły. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B lm gadułów lub r. ż, D lm gaduł, B. lm gaduły

2. mówienie

Definicja

pot.  żart. 
czyjeś mówienie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Język mówienie

Cytaty

- No, te, te, mądrala, przybastuj z tą gadułą - powiedział szczupły więzień.

źródło: M. Lewandowski, Dwie twarze wolności, 1982 (Władysław Lubaś (red.), Słownik polskich leksemów potocznych, 2009)

Mam trzy niezależne kopie nagrań rozmów Armstronga, gdy łaził kilkanaście metrów od lądownika. Czasami jego gaduła, sprawia wrażenie jakby mówił jakimś szyfrem znanym bazie naziemnej. Albo był w stanie oszołomienia.

źródło: Internet:muki.salon24.pl

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. gaduła
gaduły
D. gaduły
gaduł
C. gadule
gadułom
B. gadułę
gaduły
N. gadułą
gadułami
Ms. gadule
gadułach
W. gaduło
gaduły

Inne uwagi

Zwykle lp

Data ostatniej modyfikacji: 11.09.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json