UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

konstatować

Chronologizacja

1875, SJPWar

Odmiana

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	konstatuję	konstatujemy
2 os.	konstatujesz	konstatujecie
3 os.	konstatuje	konstatują

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	konstatowałem +(e)m konstatował	konstatowałam +(e)m konstatowała	konstatowałom +(e)m konstatowało	konstatowaliśmy +(e)śmy konstatowali	konstatowałyśmy +(e)śmy konstatowały
2 os.	konstatowałeś +(e)ś konstatował	konstatowałaś +(e)ś konstatowała	konstatowałoś +(e)ś konstatowało	konstatowaliście +(e)ście konstatowali	konstatowałyście +(e)ście konstatowały
3 os.	konstatował	konstatowała	konstatowało	konstatowali	konstatowały

bezosobnik: konstatowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę konstatował będę konstatować	będę konstatowała będę konstatować	będę konstatowało będę konstatować	będziemy konstatowali będziemy konstatować	będziemy konstatowały będziemy konstatować
2 os.	będziesz konstatował będziesz konstatować	będziesz konstatowała będziesz konstatować	będziesz konstatowało będziesz konstatować	będziecie konstatowali będziecie konstatować	będziecie konstatowały będziecie konstatować
3 os.	będzie konstatował będzie konstatować	będzie konstatowała będzie konstatować	będzie konstatowało będzie konstatować	będą konstatowali będą konstatować	będą konstatowały będą konstatować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		konstatujmy
2 os.	konstatuj	konstatujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	konstatowałbym bym konstatował	konstatowałabym bym konstatowała	konstatowałobym bym konstatowało	konstatowalibyśmy byśmy konstatowali	konstatowałybyśmy byśmy konstatowały
2 os.	konstatowałbyś byś konstatował	konstatowałabyś byś konstatowała	konstatowałobyś byś konstatowało	konstatowalibyście byście konstatowali	konstatowałybyście byście konstatowały
3 os.	konstatowałby by konstatował	konstatowałaby by konstatowała	konstatowałoby by konstatowało	konstatowaliby by konstatowali	konstatowałyby by konstatowały

bezosobnik: konstatowano by

bezokolicznik: konstatować

imiesłów przysłówkowy współczesny:

konstatując

gerundium: konstatowanie

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	konstatowanie	konstatowania
D.	konstatowania	konstatowań
C.	konstatowaniu	konstatowaniom
B.	konstatowanie	konstatowania
N.	konstatowaniem	konstatowaniami
Ms.	konstatowaniu	konstatowaniach
W.	konstatowanie	konstatowania

imiesłów przymiotnikowy czynny: konstatujący

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	konstatujący	konstatujący	konstatujący	konstatujące	konstatująca
D.	konstatującego	konstatującego	konstatującego	konstatującego	konstatującej
C.	konstatującemu	konstatującemu	konstatującemu	konstatującemu	konstatującej
B.	konstatującego	konstatującego	konstatujący	konstatujące	konstatującą
N.	konstatującym	konstatującym	konstatującym	konstatującym	konstatującą
Ms.	konstatującym	konstatującym	konstatującym	konstatującym	konstatującej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	konstatujący	konstatujący	konstatujące	konstatujące
D.	konstatujących	konstatujących	konstatujących	konstatujących
C.	konstatującym	konstatującym	konstatującym	konstatującym
B.	konstatujących	konstatujących	konstatujących	konstatujące
N.	konstatującymi	konstatującymi	konstatującymi	konstatującymi
Ms.	konstatujących	konstatujących	konstatujących	konstatujących

imiesłów przymiotnikowy bierny: konstatowany

	liczba pojedyncza
	m1	m2	m3	n1, n2	ż
	M.	konstatowany	konstatowany	konstatowany	konstatowane	konstatowana
D.	konstatowanego	konstatowanego	konstatowanego	konstatowanego	konstatowanej
C.	konstatowanemu	konstatowanemu	konstatowanemu	konstatowanemu	konstatowanej
B.	konstatowanego	konstatowanego	konstatowany	konstatowane	konstatowaną
N.	konstatowanym	konstatowanym	konstatowanym	konstatowanym	konstatowaną
Ms.	konstatowanym	konstatowanym	konstatowanym	konstatowanym	konstatowanej

	liczba mnoga
	p1	m1 ndepr	m1 depr	pozostałe
	M.	konstatowani	konstatowani	konstatowane	konstatowane
D.	konstatowanych	konstatowanych	konstatowanych	konstatowanych
C.	konstatowanym	konstatowanym	konstatowanym	konstatowanym
B.	konstatowanych	konstatowanych	konstatowanych	konstatowane
N.	konstatowanymi	konstatowanymi	konstatowanymi	konstatowanymi
Ms.	konstatowanych	konstatowanych	konstatowanych	konstatowanych

odpowiednik aspektowy: skonstatować

Pochodzenie

fr. constater

Definicja

książk.

stwierdzać zaistnienie określonego stanu rzeczy

Wymowa

[konstatować] lub [kąstatować]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka nazwy działań intelektualnych człowieka

Relacje znaczeniowe

synonimy:

stwierdzać

Połączenia

konstatować fakty
konstatować coś z przerażeniem, z przykrością, ze smutkiem, z zadowoleniem, z zaskoczeniem, ze zdumieniem, ze zdziwieniem

Cytaty

	Zawsze na początku wybierałem walkę, ale bardzo szybko konstatowałem starą prawdę, która brzmi: z dzieckiem nie wygrasz. źródło: NKJP: Tomasz Kwaśniewski: Dziennik taty, 2010
	Nieraz zdarzało mu się zapatrzyć na jakąś dziewczynę, a przyglądając się jej, po prostu konstatował fakt, iż jest ładna. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Niemiecki taniec, 2009
	Przeglądał się chwilę w lustrze, mętnie konstatując, że włosów ma coraz mniej. źródło: NKJP: Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan: Stawka większa niż życie, 1967
	Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia w Zduńskiej Woli wychowuje kolejne roczniki muzyków od trzydziestu lat. - Wygląda na to, że już trzecie pokolenie przyprowadza do mnie swoje dzieci - konstatuje sam tym zdziwiony dyrektor. źródło: NKJP: jaga, Śpiewać każdy może…, Dziennik Łódzki, 2003-10-10
	Ilekroć przywołuję pamięć ludzi, którzy odeszli, zawsze konstatuję ze zgrozą: odchodzą osoby najwartościowsze, ważne, do tego najzupełniej nie w porę. źródło: NKJP: Kira Gałczyńska: Nie wrócę tu nigdy, czyli Pożegnanie z Mazurami, 1998

Składnia

+	konstatować	+	CO
+	konstatować	+	że ZDANIE
+	konstatować	+	MOWA WPROST

Data ostatniej modyfikacji: 13.07.2016