UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

ciemierzyca

częściej ciemiężyca

Chronologizacja

2 połowa XVI w., Bańk
Od XV w. czemierzyca.

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. ciemierzyca
ciemierzyce
D. ciemierzycy
ciemierzyc
C. ciemierzycy
ciemierzycom
B. ciemierzycę
ciemierzyce
N. ciemierzycą
ciemierzycami
Ms. ciemierzycy
ciemierzycach
W. ciemierzyco
ciemierzyce

Pochodzenie

psł. *čemerica

Definicja

bot. 
roślina rosnąca na wilgotnych terenach półkuli północnej, dawniej wykorzystywana w lecznictwie; Veratrum

Warianty

  • częściej ciemiężyca

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat roślin rośliny leśne i łąkowe

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  roślina

Cytaty

Ostatecznie, wedle mego sumienia, raczej byłbym tym ludziom zaordynował ciemierzycę [przeciw szałowi - J.H.] niż cykutę.

źródło: NKJP: Józef Hen: Ja, Michał z Montaigne?, 2009

Wyjaśnić wypada, że ciemierzyca (veratrum album) to ziele z rodziny liliowatych, o dużej zawartości alkaloidów, a więc o silnym działaniu. Staropolskie zielniki uznawały tę roślinę za truciznę.

źródło: NKJP: Maria Wichowa: O różnych aspektach staropolskiej biesiady w świetle relacji literackich, 2000

Data ostatniej modyfikacji: 10.04.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json