Były też próby dekomunizacji. Najbardziej znana dotknęła kilkaset osób ze środowiska naukowego, z tym że zaledwie kilkudziesięciu straciło swoje stanowiska z powodu aktywności w partii komunistycznej.
źródło: NKJP: Edward Krzemień: Czy zniecierpliwienie Bułgarów wystarczy, by przeprowadzić trudne przemiany, Gazeta Wyborcza, 1997-04-22
Ministrowie obrony sprzeciwiają się dekomunizacji w wojsku, twierdząc, że - bez szkody dla bezpieczeństwa państwa - nie da się jej zrobić szybko.
źródło: NKJP: Dariusz Fedor: Wojsko w czyśćcu, Gazeta Wyborcza, 1992-10-30
Oto powód największego rozczarowania: miała być szybka dekomunizacja wsparta odpowiednią ustawą lustracyjną. A nie wyszło ani jedno, ani drugie.
źródło: NKJP: Helena Kowalik: Pierwsze śliwki robaczywki?, Trybuna Śląska, 1998
Wreszcie argument pragmatyczny: czyż nie najlepszą gwarancją dekomunizacji Polski jest trwałość demokratycznych reguł gry?
źródło: NKJP: Artur Domosławski: Część IV, Gazeta Wyborcza, 1997-09-02
Dekomunizacja w Polsce musi być rzetelnie przeprowadzona, rzecz przecież nie w tym tylko, żeby w Czeladzi usunąć symbole władzy komunistycznej [...] oraz dwa komunistyczne pomniki.
