część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
n2
|
liczba pojedyncza |
liczba mnoga |
|
| M. |
nieznane
|
nieznane
|
|
| D. |
nieznanego
|
nieznanych
|
|
| C. |
nieznanemu
|
nieznanym
|
|
| B. |
nieznane
|
nieznane
|
|
| N. |
nieznanym
|
nieznanymi
|
|
| Ms. |
nieznanym
|
nieznanych
|
|
| W. |
nieznane
|
nieznane
|
|
Inne uwagi
Zwykle lp
książk.
to, o czym nic nie wiadomo i dlatego wywołuje obawę lub lęk
- lęk, obawa, strach przed nieznanym
- bać się nieznanego
|
Ukazywała się na krótkie chwile olbrzymia pustka, czeluść uchodząca w nieznane, wydrążona w tym czarnym kamieniu, pełna rozbłysków i pluskania wody.
źródło: NKJP: Maciej Kuczyński: Czeluść, 1972
|
|
Mieszkańcy początkowo byli przestraszeni, ale szybko przyzwyczaili się do nas, a nawet zaczęli uważać za obrońców przed nieznanym.
źródło: NKJP: Ryszard Sługocki: Na przekór i na bakier, 2008
|
|
Tylko wielkim artystom dane jest przekraczać próg nieznanego, otwierać nowe drogi.
źródło: NKJP: Aleksander Jackowski: Polska sztuka ludowa, 1974
|
|
Oni - ci wielcy - są jakby naszymi towarzyszami w podróży ku nieznanemu.
źródło: NKJP: Jarosław Iwaszkiewicz: Dziedzictwo Chopina i szkice muzyczne, 2010
|
Data ostatniej modyfikacji: 22.02.2024
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
json