UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

słabeusz

Chronologizacja

1949, NKJP

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. słabeusz
słabeusze
ndepr
słabeusze
depr
D. słabeusza
słabeuszy
rzadziej słabeuszów
C. słabeuszowi
słabeuszom
B. słabeusza
słabeuszy
rzadziej słabeuszów
N. słabeuszem
słabeuszami
Ms. słabeuszu
słabeuszach
W. słabeuszu
słabeusze
ndepr
słabeusze
depr

Pochodzenie

Od: słaby (zob.), analogicznie do chudeusz.

1. człowiek

Definicja

pot.  pejorat. 
osoba słaba pod względem fizycznym lub psychicznym

Noty o użyciu

Używane również w odniesieniu do kobiet. Wówczas zachowana zostaje odmiana i składnia charakterystyczna dla
rzeczowników rodzaju m1, np.: był z niej słabeusz.

Wymowa

[słabe-usz]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka sprawność i wydolność organizmu

Relacje znaczeniowe

synonimy:  słabiak

Cytaty

Gdyby mi o tym powiedział bez ogródek pogodziłabym się z tym. Ten słabeusz jednak nie umiał zdecydować.

źródło: NKJP: Radovan Brenkus: Nieskończenie błękitna zabawa, Akant, 2008-10

[…] drugiemu mężczyźnie chce pokazać, że może stać w nieskończoność, i chce też w ten sposób udowodnić, że siedzenie w ogóle nie jest mu potrzebne. I dlatego ten, który pierwszy zapyta o siedzenie, może narazić się na śmieszność, bo pokaże, jaki z niego słabeusz.

źródło: NKJP: Dawid Bieńkowski: Biało-czerwony, 2007

Niepewnie spojrzał na oponenta, ale widząc, że to słabeusz ledwo stojący na nogach, zawrzał gniewem: - Ty ledwo gonisz resztkami sił, więc jak ją obronisz?

źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Biały Jaguar, 1980

Dopiero teraz zdała sobie sprawę, jaki z niej słabeusz.

źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Drzymalski przeciw Rzeczpospolitej, 2004

2. uczeń

Definicja

pot.  pejorat. 
osoba, która nie ma odpowiedniej wiedzy lub umiejętności w jakiejś dziedzinie

Noty o użyciu

Używane również w odniesieniu do kobiet. Wówczas zachowana zostaje odmiana i składnia charakterystyczna dla rzeczowników rodzaju m1, np.: ta uczennica była słabeuszem.

Wymowa

[słabe-usz]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka określenia człowieka ze względu na jego działalność intelektualną

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Edukacja i oświata szkoła

Relacje znaczeniowe

synonimy:  słabiak

Cytaty

Opuścił towarzysza ławki, z którym się przyjaźnił, i przystał do słabeuszy-leserów.

źródło: NKJP: Ewa Berberyusz: Moja teczka, 2006

Jak ustalić, który nauczyciel jest dobry? Ten, któremu udało się wielkim wkładem pracy i dopytywania przepchnąć do następnej klasy kilku słabeuszy, czy ten, który dał szansę kilku zdolnym, a słabszych odpuścił?

źródło: NKJP: Maria Kruczkowska: Bronię nauczycieli, Gazeta Wyborcza, 1995-10-05

W pierwszej fazie rozgrywek drużyna trenera Ryszarda Wiejskiego gra ze słabeuszami, a dopiero w drugiej spotka się z trudnymi rywalami.

źródło: NKJP: (mk): Znów będzie komplet punktów, Dziennik Łódzki, 2007-10-06

Za to o punkty w eliminacjach ME w tym roku gracie z potencjalnymi słabeuszami, San Marino i Łotwą. [...] We współczesnej piłce nawet słabeusze potrafią sprawiać niespodzianki.

źródło: NKJP: Pęd do strzelania, Gazeta Krakowska, 2002-08-23

Data ostatniej modyfikacji: 25.10.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json