UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

cudak

Chronologizacja

1 połowa XVII w., Bańk

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1, m2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. cudak
cudacy
cudaki
ndepr
cudaki
depr
D. cudaka
cudaków
C. cudakowi
cudakom
B. cudaka
cudaków
cudaki
N. cudakiem
cudakami
Ms. cudaku
cudakach
W. cudaku
cudacy
cudaki
ndepr
cudaki
depr

Pochodzenie

Zob. cud

Definicja

osoba, która nietypowym wyglądem lub zachowaniem dziwi lub zaskakuje mówiącego

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA Określenia fizyczności człowieka wygląd

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Połączenia

  • istny cudak
  • cudak i ekscentryk

Cytaty

We wsiach wieje nudą, toteż pojawienie się cudaka w garniturku i z teczuszką wzbudza zainteresowanie.

źródło: NKJP: Gazeta Ubezpieczeniowa, 2002-10-22

Co to był za widok! Poły marynarki walały się w piasku, a on w ogóle nie zwracał na to uwagi. No istny cudak, jakby to Dziadek powiedział.

źródło: NKJP: Dawid Bieńkowski: Biało-czerwony, 2007

Kobieta na misji to wciąż cudak w mundurze.

źródło: Internet: www.bankier.pl

Na rogach ulic paradują jakieś cudaki w strojach pajaców, zbierając składki na dzieci w szpitalach.

źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Przestrzeń dzieł wiecznych: eseje o tradycji kultury śródziemnomorskiej, 1993

Znajdują się na pograniczu życia i sztuki, jak gdyby w jakiejś osobliwej sferze przejściowej: nie są to zwyczajni cudacy czy ludzie głupi (w sensie potocznym), ale i nie aktorzy komiczni.

źródło: NKJP: Maria Zowisło: Filozofia i sport, Horyzonty dialogu, 2001

Data ostatniej modyfikacji: 16.11.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json