UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

cudactwo

Chronologizacja

1786, Bańk

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: n2

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. cudactwo
cudactwa
D. cudactwa
cudactw
C. cudactwu
cudactwom
B. cudactwo
cudactwa
N. cudactwem
cudactwami
Ms. cudactwie
cudactwach
W. cudactwo
cudactwa

Pochodzenie

Zob. cud

Definicja

coś wzbudzającego zdziwienie lub rozbawienie swoją niezwykłością

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie słownictwo oceniające

Relacje znaczeniowe

synonimy:  dziwadło
hiperonimy:  osobliwość

Cytaty

Gdyby ktoś miał wątpliwości, czy tak jest w istocie, przekona go oryginalna „wizytówka”, ustawiona na poboczu: miniaturka wieży wiertniczej, opatrzonej stosownymi emblematami. Takie cudactwo istnieje w pobliżu Ustrzyk Dolnych.

źródło: NKJP: Nigdzie indziej, Dziennik Polski, 2000-08-21

Przyjeżdża komisja. Opieczętowuje. Ale po pewnym czasie pieczęcie się zdejmuje i cudactwo stoi jak wół, i to zupełnie legalnie.

źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007

Film, poza wyjątkami, nie obfituje w techniczne cudactwa. Reżyser ich unikał i umiejętnie łączył wszystkie warstwy utworu: moralny dyskurs, przygodę i romans.

źródło: NKJP: Magda Huzarska-Szumiec: Odrobina dobra w łotrze, Gazeta Krakowska, 2001-09-07

W narracji zaś autorka w sposób niewymuszony posługuje się mową pozornie niezależną, prowadząc ją sprawnie z punktu widzenia kolejnych bohaterów. Żadnych cudactw - porządne, solidne rzemiosło.

źródło: NKJP: Rafał A. Ziemkiewicz: Recenzje, Nowa Fantastyka, nr 5, 1996

Choćby się człowiek bardzo starał, choćby na głowie stawał i ekwilibrystyczne cudactwa wyczyniał, żeby upływ czasu zatrzymać, nie zrobi tego.

źródło: NKJP: www.redakcja.pl

Data ostatniej modyfikacji: 16.11.2014
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json