UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

cuma

Chronologizacja

2 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. cuma
 cumy
D. cumy
 cum
C. cumie
 cumom
B. cumę
 cumy
N. cumą
 cumami
Ms. cumie
 cumach
W. cumo
 cumy

Pochodzenie

śr.-w.-niem. zōm 'lina, cugiel'

Definicja

żegl. 
lina służąca do holowania lub mocowania statków i łodzi do nabrzeża albo innego statku lub łodzi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I TECHNIKA Transport transport wodny

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  lina

Połączenia

  • cuma dziobowa
  • koniec cumy
  • odciąć; rzucać; zarzucić cumy

Cytaty

Żeglarz zrzucił cumę z pala. Szkuta drgnęła, wolno wpłynęła w nurt.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Narrenturm, 2002

Jego zmiennik zastał w poniedziałek rano motorówkę z pracującym silnikiem, włączonymi światłami nawigacyjnymi i przywiązaną do nabrzeża tylko cumą dziobową.

źródło: NKJP: (K.N.): Szukają szypra, Dziennik Bałtycki, 2011

Gdy tylko zarzucono cumy, zbiegłem z pokładu na brzeg.

źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania i donosy 1980-1989, 1989

Rzucono cumy i w salwie radosnych okrzyków łódź odbiła od brzegu.

źródło: NKJP: Paweł Huelle: Opowiadania na czas przeprowadzki, 2007
Data ostatniej modyfikacji: 26.05.2023
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN