UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

monoteista

Chronologizacja

1861, SJPWil

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. monoteista
monoteiści
ndepr
monoteisty
depr
D. monoteisty
monoteistów
C. monoteiście
monoteistom
B. monoteistę
monoteistów
N. monoteistą
monoteistami
Ms. monoteiście
monoteistach
W. monoteisto
monoteiści
ndepr
monoteisty
depr

Pochodzenie

internac.

ang. monotheist

fr. monothéiste

niem. Monotheist

Definicja

filoz.  rel. 
osoba wyznająca religię, której założeniem jest wiara w jednego Boga

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół wyznania: zasady i prawdy wiary

Relacje znaczeniowe

antonimy:  politeista
hiperonimy:  wyznawca

Cytaty

Szanowny Panie, dziwię się Pańskiemu zdziwieniu, przecież wszyscy wiedzą, że nie jesteśmy monoteistami i nie wierzymy w Jednego Boga, tylko jesteśmy politeistami i wierzymy w społeczność bogów (...).

źródło: NKJP: Internet

Jako monoteiści uważają, że nie powinni wchodzić w kontakt z żadną inną religią - a w szczególności z jej sacrum.

źródło: NKJP: Krzysztof Burnetko: Getto: od azylu do Zagłady, Polityka, 2008-05-07

Wśród ówczesnych Greków i Rzymian zdarzali się monoteiści i nawet ateiści, ale ani jedni, ani drudzy nie rozumieli, dlaczego niby mieliby z racji swych poglądów przejawiać tak antyspołeczną postawę jak Żydzi, a później chrześcijanie, i odmawiać uczestnictwa w gwarantujących istnienie państwa i społeczeństwa obrzędach.

źródło: NKJP: Internet

Data ostatniej modyfikacji: 22.11.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json