UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

koniokrad

Chronologizacja

1902, Bańk

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. koniokrad
koniokradzi
ndepr
koniokrady
depr
D. koniokrada
koniokradów
C. koniokradowi
koniokradom
B. koniokrada
koniokradów
N. koniokradem
koniokradami
Ms. koniokradzie
koniokradach
W. koniokradzie
koniokradzi
ndepr
koniokrady
depr

Pochodzenie

Zob. koń, kraść

Definicja

złodziej, który kradnie konie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Prawo i łamanie prawa przestępstwa

CZŁOWIEK I PRZYRODA Świat zwierząt hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  złodziej

Połączenia

  • znany; zwykły koniokrad
  • złodziej i koniokrad
  • szajka koniokradów
  • być koniokradem

Cytaty

Nawet ktoś, jakiś chłopak [...] powiedział z dumą: „Będę koniokradem”. Wszyscy marzyli o najzwyczajniejszych, banalnych karierach, od robotniczej, poprzez urzędniczą, po stomatologiczną - a tu nagle koniokrad. Nawiasem mówiąc, było wtedy co kraść, konie nie tylko trzymali chłopi w okolicznych wsiach, ale i Kraków był pełen końskiej obecności.

źródło: NKJP: Western, Dziennik Polski, 2002-12-14

Pod koniec zimy mieliśmy na swoim koncie siedem najdorodniejszych koni z mojej i Jaśkowej wsi. [...] Kiedy się jednak okazało, że podobnie jak przy pierzynach w okolicy grasuje kilka szajek koniokradów, daliśmy sobie spokój z kradzieżą.

źródło: NKJP: Tadeusz Nowak: A jak królem, a jak katem będziesz, 1968

Na Inflantach pełno było staroobrzędowców osadzonych tam przez rządy rosyjskie po pierwszym rozbiorze Rzeczypospolitej. Przeważnie były to notoryczne zbiry i koniokrady.

źródło: NKJP: Mieczysław Jalowiecki: Na skraju imperium, 2005

Data ostatniej modyfikacji: 22.02.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json