UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

konkubentka

Chronologizacja

1997, NKJP

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
M.	konkubentka	konkubentki
D.	konkubentki	konkubentek

C.	konkubentce	konkubentkom
B.	konkubentkę	konkubentki
N.	konkubentką	konkubentkami
Ms.	konkubentce	konkubentkach
W.	konkubentko	konkubentki

Pochodzenie

Zob. konkubent

Definicja

kobieta będąca w stałym, nieformalnym związku z mężczyzną w stosunku do tego mężczyzny

Wymowa

[koŋkubentka] lub [konkubentka]

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Relacje międzyludzkie określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA Rodzina członkowie rodziny

Relacje znaczeniowe

synonimy:

konkubina

Cytaty

Tak więc pan Józef, jego konkubentka oraz dziecko są na utrzymaniu rodziców, którzy także są na rentach chorobowych.

źródło: NKJP: Bożena Wolska: Wojsko zabrało zdrowie, Gazeta Poznańska, 2006-11-18

Policjanci zatrzymali 29-letnią mieszkankę Olkusza, która przyznała się do zabicia obu osób. Była ona od dwóch miesięcy konkubentką mężczyzny. Zamordowała go 14 lub 15 marca [...].

źródło: NKJP: Podwójne morderstwo, Dziennik Polski, 2001-04-20

- Jak to się skończy? - zadają sobie pytanie sąsiedzi kobiety od ponad 30 lat mieszkającej w konkubinacie z mężczyzną, który regularnie nadużywa alkoholu, a w stanie upojenia wszczyna awantury, ubliża swojej konkubentce, a nawet posuwa się do rękoczynów.

źródło: NKJP: (jk): Uciążliwy współlokator, Gazeta Radomszczańska, 2009-09-12

Składnia

	+	konkubentka	+	CZYJA
	+	konkubentka	+	KOGO

Data ostatniej modyfikacji: 18.09.2016