UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

diak

Chronologizacja

1414, SStp

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. diak
diacy
ndepr
diaki
depr
D. diaka
diaków
C. diakowi
diakom
B. diaka
diaków
N. diakiem
diakami
Ms. diaku
diakach
W. diaku
diacy
ndepr
diaki
depr

Pochodzenie

łac. diāconus

z gr. diákonos 'sługa; duchowny'

Definicja

rel. 
pomocnik kapłana w Kościele prawosławnym lub greckokatolickim, który prowadzi śpiew oraz wykonuje inne czynności liturgiczne

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

Połączenia

  • pop i diak

Cytaty

Polubili cerkiewkę [...]. Lubili po prostu siedzieć w ostatnich ławkach, wpatrywać się w złote inkrustacje, co jakiś czas słuchać basowych śpiewów, wodzić spojrzeniem za popami i diakami.

źródło: NKJP: Gustaw Herling-Grudziński: Biała noc miłości - opowieść teatralna, 2004

Dziadek Maksym był jego dalekim krewnym. Jeszcze przed wojną skończył szkołę parafialną, a ponieważ był zdolny i miał piękny głos, pop skierował go do szkoły diaków cerkiewnych w Grodnie.

źródło: NKJP: Włodzimierz Pawluczuk: Judasz, 2004

Z cerkwi wychodzi procesja tłumna, chorągiewna, barwna. Pop brodaty, w złotolitej kapie, diak z głębokim basem, białe kożuchy, przepasane krasnymi pasami, czerwone i żółte buty, jaskrawe chustki, złociste ikony, iskrzący śnieg, trzaskający mróz.

źródło: NKJP: Michał Rożek: Święto Jordanu, Dziennik Polski, 2006-01-07

Nawet czarna trumna stała już na zewnątrz domu [...] i przed nią stał pop w wielkiej, czarnej kapie, narzuconej na komżę opinającą się na futrze, czytał z modlitewnika o złoconych brzegach i sięgał kropidłem do miedzianego naczynia, trzymanego przez diaka.

źródło: NKJP: Zygmunt Haupt: Baskijski diabel: opowiadania i reportaże, 2007

Data ostatniej modyfikacji: 08.11.2016
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json