UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

norbertanin

Chronologizacja

1663, Kart XVII-XVIII

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. norbertanin
norbertanie
ndepr
norbertany
depr
D. norbertanina
norbertanów
C. norbertaninowi
norbertanom
B. norbertanina
norbertanów
N. norbertaninem
norbertanami
Ms. norbertaninie
norbertanach
W. norbertaninie
norbertanie
ndepr
norbertany
depr

Pochodzenie

Od: imienia św. Norberta z Xanten (ok. 1080-1134), założyciela zakonu.

Definicja

członek zakonu założonego we Francji w XII wieku przez św. Norberta, opartego na regule św. Augustyna

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Religia – kościół osoby związane z religią i kościołem

Relacje znaczeniowe

synonimy:  premonstratens
hiperonimy:  zakonnik

Cytaty

Konrad z Marburga nie zalicza się do kategorii „dominikanie”, bo nie był dominikaninem, tylko norbertaninem.

źródło: NKJP: Internet

Klasztor założyli norbertanie, którzy uprawiali okoliczne pola, a budową zajmowali się ojcowie cystersi.

źródło: NKJP: Latarnia nawigacyjna, Dziennik Polski, 2001-05-18

- Spowiednikiem króla Władysława Jagiełły był norbertanin Jan z Pragi, który namówił monarchę do ufundowania konwentu norbertanów w Nowym Sączu.

źródło: NKJP: (HSZ): Te mury mówią, Gazeta Krakowska, 2004-08-02

W kazaniach, z których norbertanie słynęli od czasów swego założyciela, św. Norberta, przywoływano ideał ewangelicznego ubóstwa wedle wzoru Jezusa i Apostołów, z zachowaniem postów, gościnnością, troską o biednych i całym praktycznym wymiarem życia codziennego, włączając w to m.in. potrzebę budowy szpitali i przytułków.

źródło: NKJP: Andrzej Babuchowski: Agnieszka Czeska. Wielcy ludzie Kościoła, 2008

Data ostatniej modyfikacji: 25.04.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json