UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

halabarda

Chronologizacja

1500, SStp
W postaci helbart, helbarta

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. halabarda
halabardy
D. halabardy
halabard
C. halabardzie
halabardom
B. halabardę
halabardy
N. halabardą
halabardami
Ms. halabardzie
halabardach
W. halabardo
halabardy

Pochodzenie

śr.-w.-niem. helmbarte 'topór z długą rękojeścią'

Definicja

broń składająca się z siekiery, grotu i haka zamocowanych na długim drzewcu, używana dawniej przez piechotę na wojnie, a później tylko przez straż miejską i pałacową

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Wojsko i wojna broń

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Tradycja świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Relacje znaczeniowe

hiperonimy:  broń

Połączenia

  • halabarda i miecz; halabardy i topory, halabardy i włócznie
  • strażnik z halabardą
  • nosić halabardę

Cytaty

W wejściu prawie potknął się o trzymającego halabardę rycerza [...].

źródło: NKJP: Mariusz Cieślik: Śmieszni kochankowie, 2004

[...] przy ćwiczeniach posługuje się 20 rodzajami broni, wywija mieczem, halabardą, nunczakiem.

źródło: NKJP: Maria Kruczkowska: Powrót Nama, Gazeta Wyborcza, 1994-12-30

Otoczony antycznymi murami Watykan ochrania również Gwardia Szwajcarska, której główną bronią są halabardy.

źródło: NKJP: PAP: Operacja „bezpieczne miasto”, Dziennik Polski, 2005-04-09

Zbudowałem [...] dwa zwodzone mosty, przy których ustawiłem po dwanaście dział dużego kalibru, przy każdym czterech kanonierów i wartowników z halabardami.

źródło: NKJP: Henryk Rozpędowski: Charleston, 2002

[...] niedawni spanikowani zbiegowie rzucili się na Nilfgaardczyków jak zajadłe wilki, rąbiąc mieczami i toporami, dźgając dzidami, tłukąc maczugami i halabardami.

źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 1996

Data ostatniej modyfikacji: 23.07.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json