UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

amoralista

Chronologizacja

1930, Dep

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. amoralista
amoraliści
ndepr
amoralisty
depr
D. amoralisty
amoralistów
C. amoraliście
amoralistom
B. amoralistę
amoralistów
N. amoralistą
amoralistami
Ms. amoraliście
amoralistach
W. amoralisto
amoraliści
ndepr
amoralisty
depr

Pochodzenie

internac.

fr. amoraliste

niem. Amoralist

Zob. amoralizm

Definicja

książk. 
osoba, która odrzuca możliwość oceny postępowania człowieka według kryteriów moralnych i neguje moc obowiązującą uznanych społecznie norm moralnych

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Działalność intelektualna człowieka filozofia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Ocena i wartościowanie wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

Cytaty

Nietzsche to amoralista, indywidualista, elitarysta, estetyk.

źródło: NKJP: Internet

[...] aby nakłonić sceptycznego amoralistę do wykonania nakazanych mu przez obowiązek czynów, należałoby odwołać się do pozamoralnych faktów.

źródło: Internet: http://etykapraktyczna.pl

Teoria, że ateizm jest ze swej natury przejawem myślenia życzeniowego amoralisty jest najzupełniej błędna.

źródło: Internet: humanizm.net.pl

Nie jesteśmy w stanie wykazać, że rozum domaga się moralności, ani też że ludzie kierujący się rozsądkiem nie przypominają w niczym egoistów czy też typowych amoralistów.

źródło: Internet: http://nalezecdojezusa.pl

Data ostatniej modyfikacji: 06.05.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj