UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

bieszczadnik

Chronologizacja

1990, NSP

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. bieszczadnik
bieszczadnicy
ndepr
bieszczadniki
depr
D. bieszczadnika
bieszczadników
C. bieszczadnikowi
bieszczadnikom
B. bieszczadnika
bieszczadników
N. bieszczadnikiem
bieszczadnikami
Ms. bieszczadniku
bieszczadnikach
W. bieszczadniku
bieszczadnicy
ndepr
bieszczadniki
depr

Pochodzenie

Od: Bieszczady

Definicja

pot. 
miłośnik Bieszczad, który zamieszkał na ich terenie

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK I PRZYRODA Ziemia ukształtowanie terenu

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE Przynależność i podział terytorialny nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną

Cytaty

- Bieszczady to zlepek przypadkowych ludzi; wspólne im tylko miejsce zamieszkania - powiadają bieszczadnicy, których nie rzucił tu ani przypadek, ani sądowy wyrok, chwilowy kaprys lub niesprawiedliwy los.

źródło: NKJP: Paweł Smoleński: Mity oszukanych gór, Gazeta Wyborcza, 1997-11-14

W 2004 r. bieszczadnik z Sannej zaproponował prezesowi Krasickiemu, że sam będzie sprzątał nadbrzeżne tereny.

źródło: NKJP: Krzysztof Potaczała: Solina tonie w śmieciach, 2006

Długa broda, flanelowa koszula, na głowie skórzany kapelusz - [...] wygląda tak, jak przystało na bieszczadnika od trzydziestu lat zasiedziałego w górach.

źródło: NKJP: Piotr Subik: Końskie targi, Dziennik Polski, 2005-07-16

Data ostatniej modyfikacji: 28.05.2015
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj
json