UKRYJ ODMIANĘ ROZWIŃ WSZYSTKO DRUKUJ

pedant

Chronologizacja

2 połowa XVIII w., Bańk

Odmiana

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m1

liczba pojedyncza liczba mnoga
M. pedant
pedanci
ndepr
pedanty
depr
D. pedanta
pedantów
C. pedantowi
pedantom
B. pedanta
pedantów
N. pedantem
pedantami
Ms. pedancie
pedantach
W. pedancie
pedanci
ndepr
pedanty
depr

Pochodzenie

fr. pédant

z wł. pedante

Definicja

osoba bardzo dbająca o porządek, zorganizowana i dokładna we wszystkim, co robi

Kwalifikacja tematyczna

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA Usposobienie człowieka określenia człowieka ze względu na jego usposobienie

Relacje znaczeniowe

synonimy:  porządniś
antonimy:  bałaganiarz

Cytaty

Uchodził za wzór wyrafinowanej elegancji. Był niedoścignionym pedantem. Nie tolerował bałaganu.

źródło: NKJP: Henryk Tronowicz: Powściągliwy, Dziennik Bałtycki, 2001-02-09

Spokojny, niemal flegmatyczny, wręcz irytująco precyzyjny, prawie pedant. Ale tacy w policji też są potrzebni.

źródło: NKJP: Andrzej Plęs: Plama na mundurze, Gazeta Krakowska, 2006-06-30

Niemcy korzystają z myjni średnio raz w tygodniu, Polacy – raz na trzy miesiące. Choć zdarzają się pedanci kompleksowo myjący swoje auta raz – dwa razy w tygodniu!

źródło: NKJP: Michał Grygier: Usuwamy ślady po zimie, Dziennik Zachodni, 2006-03-15

Data ostatniej modyfikacji: 23.01.2017
Copyright© Instytut Języka Polskiego PAN
Open toolbar

Menu dostępności

  • Powiększ tekst

  • Zmniejsz tekst

  • Wysoki kontrast

  • Resetuj